صعودی که حس مقیاس شما را تغییر می دهد: صعود از کوه کینابالو

در میانه راه نهایی به سمت قله Low، گروه ما در سکوت تقریباً آرام حرکت می کرد، یک گام آهسته روی گرانیت شیب دار. سپس راهنما ایستاد و به شکافی در افق اشاره کرد: یک خط نازک از آبی و طلایی عمیق که از زیر ستارگان طلوع می کند.

این لحظه همان چیزی است که کل صعود دو روزه به سمت آن شکل می گیرد. صعود کوه کینابالو شما را 8.72 کیلومتر از جنگل بارانی مرطوب در دروازه تیمپوهون تا گرانیت برهنه در ارتفاع 4095 متری، بلندترین نقطه بورنئو، می برد. طلوع خورشید تنها بخشی از آن است. اکثر مردم برای اجلاس برنامه ریزی می کنند. پله ها، سرما و قوانین مجوز چیزی است که آنها را به ارمغان می آورد. در زیر نشان داده شده است که هر روز چه حسی دارد، چه چیزی مردم را شگفت زده می کند و چه چیزی را قبل از رزرو باید مرتب کنید.

روز اول: از جنگل بارانی تا پانالابان

صبح زود در پارک کینابالو

روز در دفتر مرکزی پارک کینابالو، حدود دو ساعت رانندگی از کوتا کینابالو و در حال حاضر 1563 متر بالاتر از سطح دریا آغاز می شود. هوا خنک و مرطوب است و در یک صبح صاف کوه مانند یک دیوار سنگی بالای پارک ایستاده است. وارد شوید، بند مجوز خود را بردارید، با راهنمای کوهستان خود ملاقات کنید و مسیر کوتاهی را به سمت دروازه تیمپوهون طی کنید، جایی که مسیر از حدود 1866 متر شروع می شود.

سپس زیر درختان بلند جنگل های بارانی به راه افتادید. مهی از لابه لای درختان زوزه کشید. پرندگان از روی سایبان صدا می زنند، حشرات در سرخس ها وزوز می کنند و اولین صدایی که می شنوید چکمه های خودتان در مسیر است. این بو قبل از اینکه خیلی دور بروید به شما می رسد: زمین مرطوب، خزه، برگ های خیس. اگر در طول شب باران بارید، مچ پاهای خود را در اولین پناهگاه بررسی کنید. زالوها در جنگل های بارانی بورنئو بیشتر از اینکه یک خطر باشند آزاردهنده هستند و یک جفت جوراب زالو از بیشتر آنها مراقبت می کند.

پله ها و پناهگاه های سنگی برای استراحت

مسیر به تدریج شیب دار شد. مسیرهای جنگلی جای خود را به پله های سنگی و چوبی می دهند که از میان ریشه های خزه ای بالا می روند و تعداد زیادی از آنها وجود دارد. تا ظهر، صعود به ریتم تبدیل شد. شما یک قدم برمی دارید، سپس قدمی دیگر، سپس در یکی از پناهگاه های ساده در طول مسیر برای آب و میان وعده توقف می کنید و به دره کوچک شده زیر نگاه می کنید.

این بخشی است که بسیاری از متون مقدس آن را از دست داده اند. روز اول 6 کیلومتر و تقریباً 1400 متر ارتفاع را طی می کند و اکثر کوهنوردان برای انجام آن به چهار تا هفت ساعت زمان نیاز دارند. پله ها بی امان هستند و مدت ها قبل از اینکه کوه دراماتیک شود، پاها و صبر شما را خسته می کند.

بالای خط درخت

با نازک شدن جنگل، چشم انداز به سرعت تغییر می کند. درختان به شکل بوته های پیچ خورده و پوشیده از خزه منقبض می شوند، سپس جای خود را به صخره های آشکار، باد و دامنه های وسیع گرانیت خاکستری می دهند. هوا سردتر، خشک تر و ساکت تر می شود. به دنبال گیاهان بالایی در مسیر بالا و گل های کوچک آلپ که در شکاف های سنگ رشد می کنند، باشید.

در اواسط بعد از ظهر به پانالابان (که هنوز هم اغلب لابان راتا نامیده می شود) می رسید، گروهی از خانه های استراحت در ارتفاع 3272 متری که هر کوهنوردی در آن شب را می گذراند. خسته اما وزوز وارد می شوید. یک شام بوفه گرم و یک شب زود هنگام برنامه است زیرا فشار بعدی حدود ساعت 2 صبح شروع می شود.

روز دوم: صعود تاریک به قله Low

چراغ های جلو روی گرانیت

در سرما از خواب بیدار می شوید و در تاریکی مطلق می روید. چراغ‌های جلو یک خط آهسته را به سمت بالا تشکیل می‌دهند و بالاتر، روی صفحات گرانیتی شیب دار قرار می‌گیرند، جایی که یک طناب ثابت به شما کمک می‌کند تا آن را نگه دارید. تنها صداها وزش باد از روی صخره و گام های دقیق است، با کلمات تشویقی نادر از یک راهنما یا کوهنورد دیگر.

این قله تنها 2.7 کیلومتر بالاتر از پانالابان قرار دارد، اما سخت ترین 2.7 کیلومتر صعود است. کوهنوردان از پست بازرسی سیات سیات در ارتفاع 3668 متری عبور می کنند و سپس از فلات قله باز عبور می کنند. هر حرکتی عمدی در هوای رقیق است و در نزدیکی بالا، دما می تواند نزدیک به انجماد کاهش یابد. باد در شیب‌های در معرض هر چیزی را که به درستی لایه‌بندی نکرده‌اید قطع می‌کند.

لحظه ای که آسمان تغییر می کند

درست قبل از بالا، تاریکی شروع به جابجایی می کند. درخشش ضعیفی در افق ظاهر می شود. کوهنوردان مکث می کنند و به شدت نفس می کشند و انتشار اولین نور را تماشا می کنند.

یکی از مهمانان صعود ما در وسط پله ایستاد، دستکش هایش را محکم تر کشید و بدون هیچ حرفی به بالا نگاه کرد. همانطور که نور بر روی پشته ها ریخت و دریای ابرهای زیر شروع به درخشش کرد، چهره آنها تغییر کرد. خستگی جای خود را به ناباوری داد، سپس به هیبت آرام. آنها دست به دوربین خود بردند، آن را برای چند ثانیه بالا نگه داشتند، سپس آن را گذاشتند و فقط همانجا ماندند.

طلوع خورشید در قله لو

در Low’s Peak، ابرها بسیار زیر شما امتداد دارند. خطوط برآمدگی به رنگ طلایی و آبی ظاهر می شوند و خورشید در آسمانی که بسیار بزرگتر از آنچه باید به نظر می رسد طلوع می کند.

تنش ناشی از صعود هنوز در بدن شماست، اما اجرای نمایش را متوقف می کند. چیزی که جایگزین آن می شود احساس ناگهانی مقیاس است: چقدر کوچک هستید و همه چیز چقدر بزرگ است. برخی از مهمانان برای گرفتن عکس می ایستند. دیگران به آرامی نگاه می کنند و نفس می کشند، گویی ممکن است صدایی آن را بشکند.

چند دقیقه طول می کشد. گروه سپس به سمت پایین حرکت می کند: از طریق سنگ گرانیت برای صرف صبحانه به پانالابان برمی گردند، سپس 6 کیلومتر فرود به سمت دروازه تیمپوهون. روز دوم معمولاً در مجموع هشت تا یازده ساعت روی پا است و از پله‌ها پایین جایی است که زانوهای بیشتر افراد شروع به شکایت می‌کنند.

راهنمایانی که کوه را می شناسند

هر کوهنوردی باید با راهنمای کوهستان دارای مجوز صباح پیاده روی کند. اکثر آنها سال ها این مسیرها را طی کرده اند و می توانند آب و هوا و سنگ زیر پا را بخوانند. بسیاری از آنها در روستاهای اطراف کونداسانگ و رانائو بزرگ شدند و قبل از آموزش برای هدایت کوهنوردان به قله، به عنوان باربر و حمل وسایل به پانالابان شروع به کار کردند.

آن‌ها مهمان‌ها را بررسی می‌کنند، سرعت را تنظیم می‌کنند، وقتی کسی با مشکل مواجه است، و دانش عملی کمی درباره کوهی که محل کار و خانه‌شان می‌نامند به اشتراک می‌گذارند. برای جوامع محلی Kadazan-Dusun Kinabalu، Kinabalu از دیرباز یک کوه مقدس بوده است و بسیاری از راهنماها این احترام را با خود دارند. در صعود تاریک، آرامش آنها چیزی است که قطاری از غریبه های خسته را در حرکت نگه می دارد.

آنچه مردم را در مورد کوهنوردی شگفت زده می کند

آب و هوا به سرعت تغییر می کند

یک مسیر صاف و آرام می تواند در عرض چند دقیقه مملو از مه سرد شود. دید به چند متر کاهش می یابد و جنگل ساکت و عجیب می شود. باران شدید می تواند مسیر قله در Sayat-Sayat را برای صبح ببندد، بنابراین ارزش دارد قبل از شروع بدانید که کوه، نه مسیر شما، تصمیم نهایی را می گیرد.

ضربات بلند نیز برای انسان مناسب است

برخی از مهمانان، ارتفاع و بخش های گرانیتی شیب دار را دشوارتر از آنچه برنامه ریزی کرده بودند، می یابند، حتی در صورت مناسب. در بالای 3000 متر همین تلاش سخت تر از پایین است و سردرد یا خواب ضعیف در پانالابان رایج است. اکثر مردم هنوز فکر می کنند که پاداش بیشتر از هزینه است.

قله ساکت تر از آن چیزی است که فکر می کنید

مردم اغلب انتظار یک دستاورد فیزیکی و یک جشن پر سر و صدا را دارند. چیزی که خیلی ها بدست می آورند سکوت است. چند نفر از مهمانان خیلی بیشتر از آنچه در نظر داشتند ماندند و حرکت نور را در سراسر مناظر تماشا کردند. آن‌ها سپس در مورد سکوت قبل از سحر صحبت می‌کنند، تشویقی که بین غریبه‌ها می‌گذرد، و اینکه چگونه این خستگی نحوه دیدن طلوع خورشید را تغییر می‌دهد.

دو آب و هوا در دو روز

این صعود اغلب به عنوان یک پیاده روی ساده با سود بالا در نظر گرفته می شود. متنوع تر از آن است. در یک سفر، از جنگل‌های بارانی مرطوب مملو از پرندگان به دنیای آلپی و گرانیتی در بالای ابرها می‌روید که بورنئو در سکوت در زیر آن کشیده شده است. این سفر، و همچنین قله، به همین دلیل است که سفر با مردم می ماند.

اطلاعات عملی

زمان و دما صعود دو روز و یک شب طول می کشد. مجوزهای یک روزه اجلاس سران از سال 2015 صادر نشده است. روز اول از شروع صبح در دروازه تیمپوهون تا ورود بعد از ظهر به پانالابان (4 تا 7 ساعت، 6 کیلومتر) شروع می شود. روز دوم حدود ساعت 2 صبح برای قله شروع می شود، پس از آن صبحانه در Panalaban و فرود (در مجموع 8-11 ساعت). مسیر کامل حدود 17.4 کیلومتر برگشت با بیش از 2200 متر افزایش ارتفاع در هر طرف است. اگر زمان بیشتری در صباح دارید، یک سفر یک روزه به کوتا کینابالو در دو طرف صعود برنامه ریزی کنید.

مجوزها و رزروها مجوز کوهنوردی پارک صباح اجباری است و مجوزها فقط همراه با تخت تایید شده در Panalaban صادر می شود. تعداد روزانه محدود است (در حال حاضر حدود 150 کوهنورد در روز)، بنابراین سه تا شش ماه قبل و بیشتر برای تعطیلات آخر هفته و مدارس رزرو کنید. اکثر بازدیدکنندگان بسته ای را از طریق اپراتور دارای مجوز رزرو می کنند که شامل مجوز، راهنما، تخت و غذا است.

رسیدن به آنجا. دفتر مرکزی پارک کینابالو در جاده کوتا کینابالو – رانائو در نزدیکی کونداسانگ، حدود 90 کیلومتر و دو ساعت از کوتا کینابالو قرار دارد. بیشتر بسته های کوهنوردی شامل ترانسفر برگشتی است. اتوبوس های راه دور به Ranau نیز در ورودی پارک توقف می کنند.

مخارج. قیمت بسته بسته به اپراتور، استاندارد اتاق پانالابان و اینکه آیا ترانسفر و یک شب اضافی در پارک گنجانده شده است، بسیار متفاوت است. از هر اپراتور بخواهید دقیقاً مشخص کند که قیمت چه چیزی را پوشش می دهد: مجوز، ورودی پارک، بیمه، هزینه راهنما، اقامت، غذا و خدمات دربان.

چی بیارم؟

• کفش های پیاده روی یا کفش هایی با چسبندگی خوب برای پاهای خیس و گرانیت
• شاتل با باتری یدکی برای شروع ساعت 2 صبح
• لایه های گرم، ژاکت ضد باد، دستکش و کلاه برای دمای نزدیک به انجماد قله
• یک ژاکت بارانی و یک کیف خشک برای کوله باری شما
• عینک آفتابی و ضد آفتاب برای درخشش گرانیتی پس از طلوع آفتاب
• جوراب زالو در صورتی که در ماه های مرطوب بالا بروید
• اگر دوست دارید یک دوربین، هر چند ممکن است آن را کنار بگذارید

آیا زمان بیشتری در آب می خواهید؟ درباره پریدن جزیره در پارک دریایی تونکو عبدالرحمن یا گشت و گذار در رودخانه کوتا کینابالو برای میمون های پروبوسیس و کرم شب تاب بخوانید.

سوالات متداول

صعود به قله کینابالو برای مبتدیان چقدر دشوار است؟

هیچ مهارت فنی مورد نیاز نیست، اما شما نیاز به تناسب اندام دارید: مسیر بیش از 2200 متر در طول 8.72 کیلومتر، بیشتر در پله ها افزایش می یابد. تمرین روی پله ها یا تپه ها با یک کوله پشتی به مدت شش تا هشت هفته قبل تفاوت واقعی ایجاد می کند. افرادی که سختی می کشند معمولاً فرود را دست کم می گیرند، بنابراین برای فرود نیز تمرین کنید.

چقدر قبل باید برای صعود کوه کینابالو رزرو کنم؟

اگر می خواهید آخر هفته، تعطیلات رسمی یا ماه های خشک تر از فوریه تا آوریل داشته باشید، سه تا شش ماه یا بیشتر برنامه ریزی کنید. از آنجایی که مجوزها فقط با تخت در پانالابان صادر می شود، تخت اولین چیزی است که فروخته می شود. اگر تاریخ‌های شما ثابت است، صعود را قبل از پرواز رزرو کنید.

آیا کودکان می توانند از کوه کینابالو صعود کنند؟

بله، و پارک صباح هزینه مجوز کمتری را برای کوهنوردان زیر 18 سال دریافت می کند. کوهنوردان جوان باید با یک راهنما با نسبت راهنما به کوهنورد کمتر مراجعه کنند، که این امر هزینه ها را برای خانواده ها افزایش می دهد. مسئله بزرگ‌تر استقامت است: کودکی که بتواند پیاده‌روی‌های طولانی و شیب‌دار روزانه را در خانه تحمل کند، شرط مطمئن‌تری نسبت به کودکی است که این کار را نمی‌کند.

اگر به موقع به سیات نرسیدم چه؟

تکاوران در ایست بازرسی سیات، کوهنوردانی را که بعد از استراحت صبحگاهی، معمولاً حدود ساعت 4:30 تا 5:00 صبح به آنجا می‌رسند، متوقف می‌کنند و همچنین مسیر قله را در باران شدید یا باد شدید می‌بندند. در صورت برگشت هیچ بازپرداختی وجود ندارد. شروع با اولین گروه ها در ساعت 2 صبح و حفظ سرعت یکنواخت بهترین شانس را به شما می دهد.

حتما طلوع خورشید را بالای ابرها خواهم دید؟

هیچ کس نمی تواند آن را قول دهد. صبح‌های صاف در ماه‌های خشک‌تر شایع‌تر است، اما ابر ممکن است در هر زمانی از سال رخ دهد. حتی در یک سپیده دم ابری، منظره اغلب در عرض یک ساعت پس از طلوع خورشید باز می شود، بنابراین اگر راهنمای شما اجازه می دهد ارزش آن را دارد که در بالا منتظر بمانید.

در طول صعود چه غذایی موجود است و آیا باید تنقلات به همراه داشته باشم؟

بسته ها معمولاً شامل یک ناهار بسته بندی شده در روز اول، یک شام بوفه و یک میان وعده قبل از نشست در Panalaban و یک صبحانه بعد از نشست قله هستند. کیوسک‌های کوچک در امتداد مسیر، نوشیدنی‌ها و تنقلات را با قیمت‌های کوهستانی می‌فروشند. برای شروع ساعت 2 صبح، تنقلات انرژی زا بیاورید و غذاهای صباحان و مالزیایی را برای اولین شب خود در کوتا کینابالو ذخیره کنید.