مراکش، راهنمای شما برای برخی مکانها که نباید از دست داد


طبق تبلیغات لوکس مجلات غربی، فس مراکش جدید است.
مسجد سیدی احمد تیجانی

این مسجد مقبره مقبره یکی از مقدسین بزرگ شهر است. سیدی احمد یکی از نوادگان حضرت محمد و الجزایری است. تیجانی با استقبال گرم سلطان مولای سلیمانه (قرن هجدهم) در فاس، از شرایط مساعد برای سازماندهی، تحکیم و گسترش طریقه (برادری) که نام خود را دارد استفاده کرد: لا تیجانیا. این امر هم به مغرب و هم در جنوب صحرای آفریقا گسترش یافت.
مقبره مولای ادریس
این مکان که به قدیس حامی فاس تقدیم شده است، بین مکان نجارین و بازار عطارین قرار دارد و مقبره مولای ادریس دوم، بنیانگذار فاس است.

این اولین مکان مقدس در فاس است. دسترسی غیرمسلمانان ممنوع است. اما با دور زدن در سمت چپ در زنان، از یکی از روزنه ها می توان حیاط مسجد و سپس اتاقی را که آرامگاه حامی و بانی شهر در آن قرار دارد، دید.

ممنوعیت ورود غیرمسلمانان به اماکن مذهبی به سال 1914 با قانونی که توسط مارشال لیوتی تصویب شد، بازمی گردد. پیش از این، این سایت ها برای همه مؤمنان باز بود، اما رفتار سربازانی که با چکمه های گل آلود به آنجا آمده بودند، در نهایت منجر به محدودیت شد.

موزه اسلحه
موزه سلاح در یک قلعه نظامی قرن شانزدهمی قرار دارد. این بنا در سال 1582 به دستور سلطان احمد المنصور برای مراقبت و دفاع از شهر فاس در برابر تهدیدات خارجی ساخته شد. این قلعه در سال 1963 به موزه اسلحه تبدیل شد که مجموعه «درسنه» را در خود جای داده است.

مجموعههای مختلف، سلاحهای شکار و دفاعی وجود دارد که قدمت آنها از دوران ماقبل تاریخ تا یک توپ برنزی مراکشی قرن شانزدهمی است، که در مجموع بیش از 1000 قطعه در 15 اتاق مختلف پخش شدهاند.

این مجموعه که قبلاً در کاخ باتا نصب شده بود، عمدتاً از ماکینا، زرادخانهای که سلطان مولای حسن 1 در اواخر قرن نوزدهم تأسیس کرد، میآید.
چیدمان نمایشگاه
تعداد کل نمایشگاه های نمایش داده شده در موزه سلاح های برج-نورد 1089 است که در 15 اتاق پراکنده شده است. مکان آنها به شرح زیر است:
ورودی: دو سابر و دو تفنگ از جنوب مراکش وجود دارد.
اتاق 1: تبر، سنگ چخماق، دستگیره، ساتر و سایر سلاحهای شکار و دفاع در دوران ماقبل تاریخ را ذخیره میکند.

اتاق 2: شامل چاقوها: چوبه، خنجر، تبر، پیک، نیزه، هالبرد، شاهین و پرتویزان، سپس شمشیر از مراکش و کشورهای مختلف: اندونزی، الجزایر، هند، چین، ترکیه، سودان، ویتنام، آلمان، اسپانیا، ایتالیا، ایران و انگلیس. خنجرهایی نیز از مراکش و چندین کشور دیگر مانند خنجر اندونزیایی قرن هفدهم معروف به سلسله سلطنتی ماتارام. این خنجر توسط فرماندار جاکارتا به موزه اهدا شد. مهار اسب های مراکش و الجزایر نیز به نمایش گذاشته شده است.
اتاق 3: اشیای نظامی را نمایش می دهد: کلاه ایمنی لهستانی، کلاه ایمنی، سپر و نوارهای ایرانی از آغاز قرن نوزدهم. کپیهایی از سپرهای ایتالیایی به اشکال مختلف، حاوی چندین نمایش از صحنههای اسلحههای کوچک، ایتالیایی و دیگر سلاحهای فرانسوی.
اتاق 4: تصاویری از استحکامات مختلف وجود دارد، به عنوان مثال کراک و کلات ماگینا، ماکت یک اره ماهی ایتالیایی متعلق به قرن 15، سه خمپاره، از جمله یکی با تکیه گاه چوبی، و تفنگ های دیواری از قرن 17 تا قرن 19.

اتاق 5: دو نوع سنگ چخماق و دال دوار، پخش کننده عدل با لوازم جانبی به نمایش گذاشته شده است. قالب های توپ قطعات یدکی و یک ماده منفجره اواخر قرن 19 در ماکینا در فاس کشف شد. و همچنین انواع تفنگ های قرن پانزدهم. با صفحه گردان به مجله قرن 19 تغذیه شد. یک مسلسل هوچکیس اوایل قرن بیستم نیز وجود دارد.
اتاق 6: دارای یک مسلسل فرانسوی است که در جنگ جهانی اول (1914-1918) استفاده شده است. یکی دیگر از مسلسل های بلژیکی ساخته شده در بروکسل در سال 1871. همچنین سلاح های گرم و ژورنال های مراکشی وجود دارد که تفاوت بین جنوب، شمال و اطلس میانه را نشان می دهد. بسته به مناطق و موادی که از آن ساخته شده اند، جنبه های مختلفی دارند. آنها گرد، بیضی، صاف یا گلابی شکل یا شاخ هستند. برخی با میخ، چرم، نقره پوشیده شده و با طرح های انتزاعی حکاکی شده اند. ما همچنین دکمههایی را پیدا میکنیم، تفنگهایی با سرنیزههایی که در طول غوغا آنها را به پیک تبدیل میکنند و از سیستمهای مختلف آنها برای مثال استفاده میشود: قرار دادن در دهانه تفنگ یا ثابت کردن از طریق یک سوکت در اطراف لوله آن. هنوز گلوله، مواد منفجره، باروت، گلوله، گلوله، فشنگ تفنگ کشورهای اسلامی و اروپایی و همچنین از نوع اسپنسر پرسرعت مورد استفاده در جنگ آمریکا در سال 1865 وجود دارد.
اتاق 7: این اتاق حاوی تفنگ و کارابین از چندین کشور اروپایی و آمریکایی با سیستم های تیراندازی مختلف است.
اتاق 8: تنها هفت تیرهای تولید قدیمی از قرن شانزدهم تا تپانچه های خودکار از نیمه اول قرن بیستم را ارائه می دهد. مجموعه کلت های آمریکایی قابل توجه است.
اتاق 9: این اتاق مخصوص شکار است. بنابراین، تیرکمان، سر گاومیش آفریقایی، نیزه، تله وجود دارد. مهمات شکار و تفنگ، دو تفنگ شکاری تونسی همراه با جعبه پودر عاج و تفنگ های شکاری اروپایی که یکی از آنها متعلق به قرن پانزدهم است و قدیمی ترین تفنگ موجود در موزه است.
اتاق 10: توپهای مراکشی، از جمله یک توپ برنزی متعلق به قرن هفدهم، و توپهای اروپایی، از جمله یک توپ اسپانیایی ساخته شده در سال 1606، چهار توپ از نوع Geripoval متعلق به سال 1763 و دیگری توسط گوستاو سوم، پادشاه سوئد به سلطان مراکش ارائه شده است. همچنین گلوله های توپ با قطرهای مختلف و تجهیزات مراکشی برای تمیز کردن توپ ها (فانوس – Refouloir – سواب) وجود دارد.
اتاق 11 – 12 – 13: این گروه از اتاق ها شامل: تفنگ های شمال و جنوب مراکش است که به نظر می رسد در نبرد عود المحازین در سال 1578 استفاده شده است. شمشیرهای شهری یا روستایی و شمشیرهای کوچک «سبولا».
اتاق 14: دو زین اسب مراکشی متعلق به قرن 19 وجود دارد.
اتاق 15: مجموعه ای زیبا از خنجرهای قرن نوزدهم با تزئینات فراوان (اسکنه، نیلاتی …) که قابل توجه ترین آنها عبارتند از: خنجر با نوک دم طاووس و خنجر با نوک به شکل کلاه ژاندارمی.
خروجی: دو تفنگ از شمال مراکش و یک توپ برنزی مراکشی متعلق به قرن شانزدهم به نمایش گذاشته شده است. این بزرگترین و باشکوه ترین اثر موزه است (وزن آن 12 تن و طول آن 4.80 متر است)، گاری چوبی و برنزی آن در بیرون از موزه نزدیک در خروجی به نمایش گذاشته شده است. طبق سنت شفاهی، این توپ غول پیکر به نام «SIDI MIMOUN» در جریان نبرد سه پادشاه مورد استفاده قرار گرفت.
قیمت: 15 DHS برای هر نفر
ممنون میشم اگه لایک کنید و با دوستانتون به اشتراک بذارید



