یک یادداشت عاشقانه به پرو (و چرا باید از آن بازدید کنید!)

برای بازدید از پرو خیلی منتظر ماندم. من هیچ دلیل واقعی خوبی ندارم که زودتر از خودم به آنجا نروم. این کشور سال‌ها در فهرست «باید بازدید» من بوده است، اما همیشه دلیلی وجود داشت که نمی‌توانستم بروم. «فصل اشتباهی است»، «نمی‌خواهم تنها راه بروم»، «زمان خوبی نیست»، پدربزرگ، پدربزرگ، پدربزرگ. من همیشه بهانه ای داشتم، اما در واقعیت، اگر واقعاً می خواستم، می توانستم بروم.

اما نوامبر گذشته بالاخره گلوله را گاز گرفتم و رفتم. به خودم گفتم حالا یا هرگز. بله، آن فصل برای پیاده روی بود. بله، من هنوز برای کوهنوردی در ارتفاع احساس ناتوانی می کردم. و بله، آنقدر که دوست داشتم زمان زیادی در آنجا نبود.

اما همانطور که همیشه می گویم، هیچ زمان مناسبی برای بازدید وجود ندارد، فقط زمانی که برای شما مناسب است وجود دارد.

و بگذارید به شما بگویم: پرو تمام انتظارات را برآورده می کند.

از لحظه ای که فرود آمدم، پرو را می شناختم و یک رابطه عاشقانه مادام العمر را آغاز خواهم کرد. فقط برخی مکان ها هستند که ارتعاشات کیهانی آنها با شما مطابقت دارد، مانند دو قفل کاملاً به هم پیوسته. کسانی که رو به شما می کنند و می گویند: “اشکالی ندارد، شما خانه هستید.”

پرو برای من همین بود. من بیش از دو هفته را در پایتخت غذایی لیما صرف غذا خوردن کردم، خطوط معروف نازکا، شهر استعماری آرکیپا و معماری زیبای آن را دیدم، در ماچو پیچو پیاده روی کردم و عمیقاً عاشق شهر کوسکو و هنر و موزه‌های آن شدم. و غذا

اول غذا بود. می دانستم پرو یک مقصد غذاخوری است، بنابراین انتظارات زیادی داشتم. بسیاری از بهترین رستوران‌های جهان در لیما واقع شده‌اند، و همه کسانی که می‌شناسم در آنجا بوده‌اند همیشه از غذاهای محلی به شدت صحبت کرده‌اند.

اما با این حال، من از اینکه چقدر غذا خوب بود شوکه شدم. غذا شناسی پرو ترکیبی از فرهنگ ها است: آند، ژاپنی، چینی، ایتالیایی و غرب آفریقا. شما محصولات فوق العاده تازه، غذاهای دریایی و گوشت زیادی دریافت می کنید. غذاهای نوآورانه ای دارد که همه فرهنگ ها و احترام را نه تنها برای کیفیت بلکه برای ارائه نیز در هم می آمیزد.

از رستوران‌های گران‌قیمت معروف لیما گرفته تا حفره‌ای که من کشف کردم، غذاها همیشه خوش طعم، خوش طعم و لعنتی لعنتی بود (تنها غذای بدی که تا به حال خورده‌ام در هاستل بوده است) . هک، من معمولا دسر درست نمی کنم و چپ و راست شکلات سفارش می دادم. خیلی خوب بود که نمی شد ازش گذشت. (در اینجا لیستی از مکان های مورد علاقه من آمده است.)

دوم، مردم شگفت انگیز بودند. مردم مقاصدی را ارزشمند می سازند، و اگرچه در همه جا مردم دوستانه ای وجود دارند، برخی از فرهنگ ها به سادگی بسیار اجتماعی تر و خوشایندتر از دیگران هستند. به نظر من پرویی ها کاملا مهمان نواز هستند. چه از طریق رسانه های اجتماعی، چه در طول سفرهای من یا فقط در تعاملات روزمره، همه بسیار عالی بوده اند.

به عنوان مثال، در Arequipa با یک صبحانه تازه افتتاح شده روبرو شدم (Isidro – برو آنجا، غذا عالی است!). صاحبان آن در رستوران های نیویورک کار کرده بودند، بنابراین ما زمان زیادی را صرف صحبت در مورد آن کردیم.

سوم، مناظر! از صحرای خشک گرفته تا جنگل‌های آمازون، جنگل‌های ابر تا دره‌هایی که به من احساس می‌کردند در آریزونا هستم تا کوه‌هایی که من را به یاد نیوزلند می‌اندازند، تنوع بسیار زیاد آن چیزی نبود که انتظارش را داشتم. من از برنامه ریزی سفر و عکاسی ام می دانستم که مناطق جغرافیایی متنوعی وجود دارد، اما زمانی که در نهایت توانستم کشور را کاوش کنم و از نزدیک آن را ببینم، از همه اقلیم های کوچک بسیار شگفت زده شدم.

پرو به سادگی یک کشور شگفت انگیز است. (و این پیاده روی، اگر چه اگر به ارتفاع عادت ندارید، قطعا سخت است، آنقدرها هم که فکر می کردم بد نبود!)

از اواخر سال 2020 که در مکزیک پرسه می زدم، آنقدر سخت به دنبال مقصدی نبودم. پرو واقعاً انتظاراتی را که دوستان و تحقیقاتم تعیین کرده بودند برآورده کرد.

می دانم که دیر به مهمانی رسیده ام و چیزی نمی گویم که مردم قبلاً نمی دانند. اما یک صدای دیگر را در گروه کر در نظر بگیرید که این حکمت مرسوم را تکرار می کند که پرو مکان ویژه ای است. اشتباه من را مرتکب نشوید و آن را به تعویق بیندازید. هر چه زودتر به آنجا بروید.

برای سفر به آمریکای جنوبی برنامه ریزی کنید

تمام نکات برتر سفر من و همچنین راهنماهای برنامه ریزی رایگان را که مستقیماً برای شما ارسال می شود دریافت کنید و با هزینه کمتر از منطقه بیشتر دیدن کنید!