Narayan Sarovar Koteshwar Mahadev – در انتهای غربی هند

نارایان سارووار دریاچه ای مقدس است که در جزیره ای در دریای عرب در انتهای غربی هند واقع شده است. این یک تیرتای مقدس است که با نارایانا یا ویشنو مرتبط است. به یاد داشته باشید که دوارکای سری کریشنا خیلی دور از اینجا نیست. درست آن سوی خلیج کوچ است.
نارایان سارووار بخشی از پناهگاه حیات وحش بزرگتر است که به خاطر گیاهان و جانوران متنوعش از جمله الاغ های وحشی، چینکارا، روباه صحرا، فلامینگوها، پلیکان ها شناخته شده است. با این حال، من آن را با معابد زیبا و محترمی که به ویشنو و شیوا تقدیم شده است، به یاد خواهم آورد.
افسانه های نارایان ساروار
پانچ-ساروار اشاره به پنج دریاچه مقدس در هند Mansarovar – مرتفع در هیمالیا، Bindu Sarovar – در Bhubaneswar و همچنین Sidpur، Narayan Sarovar در Kutch، Pampa Sarovar در نزدیکی Hampi در Karnataka و Pushkar Sarovar در پوشکار راجستان دارد.

اعتقاد بر این است که آب رودخانه ساراسواتی به این دریاچه می ریزد و آن را مقدس می کند.
این همچنین Pitru Tirtha است که در آن مراسم برای اجداد متوفی انجام می شود.
طبق افسانه ای دیگر، در یک خشکسالی شدید، فداییان برای مهلت دعا می کردند و ویشنو این دریاچه را برای آنها ایجاد کرد. نام آن را نارایان ساروار گذاشتند زیرا درست مانند نارایان آنها را تغذیه می کند. اعتقاد بر این است که آب اینجا از انگشت پای راست ویشنو می آید. به یاد داشته باشید که Alaknanda نیز از پای او در Badrinath در هیمالیا می آید.
بازدید از نارایان ساروار
ما از بوج شروع کردیم و در مسیر ماتا نا مد و چند روستای رابری توقف کردیم. تاب آوری مردم کوچی را می توان در نحوه بهبودی آنها پس از زلزله عظیم سال 2001 مشاهده کرد.
وقتی برای ورود به جزیره از جاده باریکی که دو طرف آن آب بود رد شدیم، انگار از خشکی دور می شوید.
در نزدیکی نارایان سارووار، چندین معبد سنگی زیبا جلوی ما ظاهر شد. ستون ها با یک شبکه مشبک رنگارنگ در چوب حکاکی شده بودند، که باعث می شد کل مکان ریشه دار و در عین حال پر جنب و جوش به نظر برسد – تقریباً مانند گجرات. در مجموع 7 معبد وجود دارد که 6 تای آنها در یک ردیف کنار هم قرار گرفته اند و معبد اصلی روبروی آنها با حیاط بزرگی تقسیم شده است.
این معابد دارای یک شیخارای مرتفع به سبک معمولی ناگارا با پرچم قرمز و سفید ویشنو در بالای آن است. مانداپاها سقفی مدور گنبدی دارند. معبد اصلی دارای یک گنبد کوچکتر در آردا مانداپا یا ایوان جلویی است. آنها در برابر آسمان ایستاده اند.
معبد تریویکرام رای
معبد اصلی متعلق به ویشنو به عنوان Trivikram Rai است – شکلی که در آن او سه جهان را با سه قدم خود می سنجد. پله درب گارباگریها به زیبایی با نشانه های فرخنده به رنگ نقره ای حک شده است.

مورتی چهار دست کوچک در سنگ سیاه بسیار شبیه به مورتی Dwarkadheesh در Dwarka است. شانکا و چاکرا در دو دست بالای او دیده می شوند و دو دست دیگر در شرینگار او پوشیده شده اند. درست زیر پاشنه یا سکوی تریویکرام رای مورتی واهانا او – گارودا قرار دارد. روی یک پا می نشیند انگار در حال پرواز است و اربابش را روی شانه هایش گرفته است. میتوانید چتریها یا چترهای اطراف مورتی تریویکرام رای، هدایایی که توسط فدائیان ارائه میشود، بازخرید کنید.
دیوار مشترک این معبد اصلی یک معبد کوچک است که به Vinay Hanuman ji اختصاص داده شده است. بر روی دیوارهای معبد، می توانید معماری راجستان را در جاروخی های پرآذین مشاهده کنید.
معابد دیگر

معابد دیگر به اشکال مختلف ویشنو – آدی نارایان، دوارکادهش، لاکشمی نارایان، گوواردان ناث و معبدی به همسرش لاکشمی جی اختصاص داده شده است. هانومان مورتی کوچک نیز وجود دارد. گارودا نیز در معبد دوارکدهش و گوپالجی در آدی نارایان حضور دارند.

همه مورتی ها روی یک پایه ایستاده اند. این معابد توسط یک مانداپای بلند مشترک به هم متصل می شوند. ستون های رنگارنگ روی کف مرمر با قوس های رنگارنگ چشمان شما را به خود جلب می کند. این معابد با هم در داخل با رنگهایشان زیبا به نظر میرسند و هم در بیرون با ماسهسنگهایشان که به روشنی در مقابل آسمان آبی ایستادهاند.
نارایان ساروار
در طرف دیگر حیاط بین این معابد دروازه کوچکی قرار دارد که شما را به نارایان ساروار می برد. این حوض بزرگی است که قلعه را مانند دیوارهای معبد پوشانده است. در اطراف مرزهای آن، معابد کوچک زیادی می بینید.
وقتی وارد آب می شوید، هزاران ماهی را می بینید که در آب شنا می کنند. زائران البته به آنها غذا می دهند و به همین دلیل به ساحل دریاچه می رسند.
من در آب های دریاچه ایستادم و به این فکر کردم که چند نفر از اجداد من در همین مکان می ایستادند. چگونه ساراسواتی در اینجا با اقیانوس ادغام می شود و چگونه انسان سعی می کند آب های مقدس او را از طریق این دریاچه مهار کند.
زمانی که زائران برای سننا مقدس به اینجا می آیند، دو ملا برگزار می شود – یکی در چایترا (مارس-آوریل) و دیگری در Kartik (نوامبر)، معمولاً 11 روز پس از دیپاوالی – جشنواره ای که در تمام آب های مقدس هند جشن گرفته می شود.
کوتشوار مهادف ماندیر
این معبد که به شیوا تقدیم شده است، در لبه غربی هند امروزی نگهبانی میدهد. در حدود 2 کیلومتری نارایانا سارووار در نهر کوری واقع شده است. وقتی نزدیک می شوید، معبد بلندی را می بینید که روی صخره ای ایستاده است. شیوالینگا رو به دریا است که انگار همه کسانی را که به بهاراتوارشا می آیند تماشا می کند.

دو معبد ماسه سنگی در کنار هم قرار دارند که هر دو متعلق به شیوا هستند. در هر دو شیوالینگاهای زیبا وجود دارد. در معبد اصلی یک گاو برنجی زیبا را می بینید که در مانداپا ایستاده است. در داخل گارباگریها، همراه با شیوالینگ ها پارواتی، گانشا و روا جی قرار دارند. مورتیس ما ویندیااسینی و هینگلاج ماتا وجود دارد. اعتقاد بر این است که Koteshwar Mahadev بهایراوای هینگلای ماتا است که معبد اصلی آن در آن سوی دریا قرار دارد. مورتی هانومان جی و شری گانش هستند.
از ایوان روباز روبروی معبد منظره فوق العاده ای از دریای اطراف به چشم می خورد. من را به یاد حس مشابهی در صخره Vivekananda در Kanyakumari انداخت. غروب از اینجا سورئال به نظر می رسد.
افسانه های کوتشوار مهادف
افسانه ها حاکی از آن است که راوان لانکا پس از دریافت آتمالینگا از شیوا از کایلاش به خانه باز می گشت. پرستش او باعث جاودانگی او می شد، اما شرط این بود که او را در جایی که می خواست او را عبادت کند، نگه ندارد. برهما نمی تواند اجازه دهد این اتفاق بیفتد. هر چیزی که به دنیا می آید باید بمیرد. بنابراین در حالی که راوانا بر فراز کوچ پرواز می کرد، برهما جی شکل گاوی گیر کرده در گل را به خود گرفت. راوانا برای کمک به گاو ایستاد و انگشتانش را اینجا نگه داشت. بعد از اینکه گاو از گل بیرون آمد، راوانا به اطراف نگاه کرد و یک کرور لینگا مشابه در اطراف پیدا کرد. او نمی توانست تشخیص دهد کدام یک واقعی است. او فقط یک مورد تصادفی را انتخاب کرد و به لانکا رفت. میلیون ها لینگا دوباره به لینگا اصلی ادغام شدند و این همان لینگا است که در این معبد قرار دارد.

محلی که گاو در آن گیر کرده بود اکنون یک معبد کوچک است. خدای اصلی شیوالینگا است. چیزی که منحصر به فرد است این است که یک ستون در نزدیکی یک گوشه قرار دارد. اعتقاد بر این است که فقط افراد خالص می توانند از اطراف آن عبور کنند. من این کار را کردم و حدس میزنم تقریباً همه این کار را انجام دهند.
در کنار این معبد یک پله کوچک چاهی شبیه برکه قرار دارد. شیوا مورتی نشسته بر روی ستونی در وسط پژمرده شده است و به نظر می رسد که گانگا از جاتاهای خود در حال سقوط است. سازند قات مانند نشان می دهد که از این برای سننا استفاده می شود. به من گفتند که مردم برای مراسم شراد و پیترو به اینجا می آیند.
انتهای غربی هند
نوار باریکی از خشکی به داخل دریا می رود که بیشتر توسط ماهیگیران برای ماهیگیری استفاده می شود. تابلویی در اینجا طول و عرض جغرافیایی دقیق نقطه را به شما می گوید و نقطه ایده آلی برای سلفی است. هیئت مدیره اعلام می کند که شما در لبه غربی هند هستید. از اینجا، معبد در برابر آسمان آبی بالا و آب دریا در پایین، زیبا به نظر می رسد، گویی پیوندی بین جهان بالا و پایین است.
همانطور که به انتهای این نوار رفتیم، مورتی های باستانی زیادی را در آب دیدیم و امواج اقیانوس به آنها برخورد کردند. به ما گفتند که در یک شب صاف می توانید چراغ های شهر کراچی را ببینید.
سیاح چینی Huen Tsang در سفرنامه های خود از این معبد یاد می کند که در محل برخورد ساراسواتی ها با دریا قرار دارد. توصیفات او به یک صومعه و معبد بزرگ اشاره دارد.
معابد دیگر
نارایان سارووار توسط معابد و آشرام های زیادی احاطه شده است. به من گفتند رام گوفا، لاکشمان گوفا و سشا گوفا وجود دارد، اما من ندیدم. در مجاورت آن معبد رام قرار دارد. من نمی دانم که آیا این نسخه مدرن آنها است؟

63 وجود داردrd بایتاک Vallabhacharya در نزدیکی – مکانی کوچک اما بسیار آرام.
معبد جوللال که من واقعاً می خواستم از آن بازدید کنم بسته بود اما یک محوطه بزرگ دارد.
نکات سفر
نارایان ساروار حدود 150 کیلومتر و 3+ ساعت رانندگی است. می توانید آن را به یک سفر یک روزه طولانی تبدیل کنید یا برنامه ریزی کنید که یک شب بمانید تا از آن لذت کامل ببرید.
من در معبد سوامی نارایان اینجا ماندم که نه تنها زیباست بلکه ساده ترین و خوشمزه ترین غذاها را نیز سرو می کند.



