Taler Bora یا پالم فروت ناگت اگر بتوانم آنها را اینطور بنامم – IshitaUnbloged

چه زمانی جانمشتمی یا جشن سالانه تولد لرد کریشنا، این معادن سرخ شده، در حال اوج گرفتن است تالر بوراس وارد می شوند… شیرین – تلخ – ترد!
تلاش من برای ترجمه بی معنی دیگر… تالر بورا. ناگت میوه نخل؟ آخرین باری که ترجمه کردم پولکو لوچی برای یک نان پهن آرد پف کرده بنگالی، مطمئن بودم که مقداری از تردی و پف بودن لوچی در ترجمه از بین رفته است. بنابراین، این بار می توانم فقط بگویم که چقدر این توپ های سرخ شده خوشمزه را دوست دارم؟ یا چگونه می توانند ناپدید شوند و توسط تنقلات سرخ شده و مارک دار محبوب تر شسته شوند؟ یا برای اضافه کردن به سردرگمی موجود – چگونه Taler Bora را در زیر صبحانه یا دسر دسته بندی می کنید؟






تنها چیزی که در حال حاضر می دانم توپ های کوچک سرخ شده پر از عشق است. عشق از مادربزرگ ها و مادران متعلق به نسل قبل. احتمالاً مادر من نیست که مهارت های آشپزی دیگری دارد! در طوفان های موسمی اطراف بهادرا ماش (ماه بنگالی بهادرا مصادف با اواسط مرداد به بعد) که جانمشتمی یا جشن سالانه تولد لرد کریشنا، این معادن سرخ شده، در حال اوج گرفتن است تالر بوراس ورود خود را … شیرین – تلخ – ترد – خوشمزه – ورود. ما به پورنیمادی پناه می بریم، بانوی دوست داشتنی که بیش از پانزده سال است که آشپزی می کند و از پدر و مادرم مراقبت می کند. پورنیمادی تالر بورا را آماده می کند تالر شااس و بسیاری دیگر از ریزه کاری های خوراکی که معمولاً با جانمشتامی مرتبط هستند. او همه اینها را در خانه آماده می کند و با عشق آن را با ما به اشتراک می گذارد.

هر سال در حدود جولای و آگوست ما در کلکته هستیم. لذتی که من آن را مال خودم می نامم خواب زمستانی تابستانی من و Z-Sisters برای مدت طولانی می مانیم در حالی که دوچرخه سوار ریشو برای پیوستن به کار به دبی باز می گردد. بالکن 10 فوت در 6 فوت در خانه پدر و مادرم مشرف به فضای سبز زیادی است که آدم را فریب می دهد تا فکر کند در جاده زیر پوشش سبز سرسبز نمی تواند صدای ناخوشایندی باشد. نمی توان بیشتر از این فریب خورد. در طول روز، چایر دوکان یا غرفه چای کنار جاده در سراسر جاده بیشتر توسط مردم محلی تردد می کنند پارار چوکرا یا جوان های محله. به نظر می رسد کار روزانه آنها فقط آویزان شدن در اطراف غرفه چای و نوشیدن چای همراه با بیسکویت چای و کراکر است که بسیار معمولی این غرفه های چای کنار جاده است. گاهی اوقات احساس میکنم آن چایهای بیپایان باید رایگان بیایند!

برای هر دو حق ثبت اختراع من، بالکن تقریباً پنجره ای به جهان است. ممکن است بیش از حد دراماتیک به نظر بیایم، اما باور کنید واقعاً اینطور است. صبح بابای من، یک بوروکرات بازنشسته، وارد جهان می شود به شخص دیگری واقعیت، ورق زدن چند روزنامه ای که مشترک آنها بود. این نسخهای است که مادربزرگ من در فید رسانههای اجتماعیاش میچرخد، در حالی که یک رادیو غیرقابل توصیف که روی کانال FM محلی تنظیم شده است، بدون تشریفات صدای جیر جیر پرندگان در آن نزدیکی را قطع میکند. کادام درخت (ویکی آن را به عنوان کاج لیخهارت و به طور تصادفی درخت مورد علاقه لرد کریشنا توصیف می کند!). به نظر می رسد که شاخه های درخت کدام به زور به بالکنی که همه ما در ساعات چای مان در آن جمع می شویم … و عکس های صمیمانه غذاهای بنگالی پخته شده در آشپزخانه ما، تجاوز می کنند.
تور پیاده روی صبح زود با Calcutta Walks سال گذشته در همین زمان، همراه با دوست عکاسم
خواب زمستانی تابستانی سالانه من در کلکته به وسیله انرژی است مکمل ها – بیرون رفتن با خانواده و دوستان آنها توسط گردبادی از احساسات هیجان زده می شوند… سفرهای کالیدوسکوپی از طریق خطوط کلکته و مقدار زیادی تحریک غذایی. کنجکاوم بدانم… آیا در حال حاضر در شهری زندگی می کنید که در آن بزرگ شده اید؟ یا در شهر کاملا متفاوتی راه اندازی می کنید… دور از خانه؟ هر جا هستی… مواظب باش و شاد باش.
هرگز از روحیه تعطیلات یا دستور العمل های سنتی که شما را به ریشه های خود متصل می کند دست نکشید، مهم نیست که گاهی اوقات چقدر سخت است و روزگار چقدر سخت است!
نوشتن همه اینها… ایشیتا
از اینکه در سفر و غذای روزانه ام به من ملحق شدید متشکرمn Pinterest، اینستاگرام، فیسبوک و توییتر!
I would love you to see Kolkata through my eyes. Here's a rewind on some of my favourite Kolkata memories: Introducing Kolkata's street food in BBC Travel Show at Dacker's Lane; immersing myself in a surreal Ramadan Walk with Calcutta Walks; indulging myself in the colonial hangover at Flurys; diving into ice creams at my childhood ice cream parlour by the Ganges - Scoop; there's Dilipda's Phuchka, which is 'world famous in Kolkata' and last but not the least... hoping that unique bazars like Tiretti Bazar continue to thrive, where you can still find the last remnants of Chinese culture... but maybe not for long.
-
-
تالر بورا یا نخل میوه
دسته=میان وعده/دسر; آشپزی = بنگالی
مواد تشکیل دهنده
1 میوه تال/نخل رسیده با 3 مغز متوسط
4 عدد موز
1 فنجان ساوجی/ سمولینا
1 ½ فنجان مایدا / آرد
1 فنجان شکر
½ فنجان نارگیل خرد شده
روغن یا روغن سرخ کردنی سفید (اگر سخاوتمند باشید!)
روش
-
-
- پوست میوه خرما را بتراشید و پالپ فیبری آن را از داخل فشار دهید. از الک استفاده کنید تا خمیر صاف شود
- آجیل ها را قبل از دور ریختن در آب فشار دهید تا تمام آب آن تمام نشود
- بلغور، آرد، شکر، نارگیل رنده شده را به شیره اضافه کرده و خوب هم بزنید تا خمیر یکدستی به دست آید. موز له شده را اضافه کنید و آنها را به خمیر یکدستی تبدیل کنید
- روغن را در یک تابه عمیق گرم کنید. یا گی (اوه، بله، اگر از گیی استفاده می کنید، آزادانه!)
- گلوله های کوچک (به قطر 1 اینچ) درست کنید و به آرامی داخل روغن داغ بریزید و سرخ کنید تا ترد و قهوه ای طلایی شوند.*
-
*میوه خرما را در کجای دبی پیدا می کنید؟ چند فروشگاه هندی/آسیایی مانند سوپرمارکت لولو، عادل و در بازار میوه و سبزیجات دیره یا بکت در شارجه. چندین فروشگاه Spinneys روزهای بازار را دوشنبه ها برگزار می کنند و مقدار زیادی سبزیجات سریلانکا ذخیره می کنند. حدس میزنم ممکن است میوههای نخل را در آنجا تهیه کنید، زیرا آنها همچنین به طور گسترده در غذاهای سریلانکا استفاده میشوند.
-
-
سلب مسئولیت: این یک پست حمایتشده نیست، و هیچ پیوند وابسته برای هر یک از مارکهایی که ممکن است در این پست وبلاگ ذکر شود وجود ندارد. موضوع، داستان، نظرات و دیدگاه های بیان شده در اینجا متعلق به من است و همه تصاویر از آلبوم شخصی من هستند. در حالی که از خواندن پست های من با تصاویر زیاد لذت می برید، لطفا از مطالب آن پست ها استفاده نکنید.





