خلاصه ماهنامه AK: آگوست-سپتامبر 2026

کیت ماجراجو حاوی پیوندهای وابسته است. در صورت خرید از طریق این لینک ها بدون هیچ هزینه اضافی برای شما پورسانت دریافت می کنم. متشکرم
برای یک جمع بندی ماهانه بزرگ آماده اید؟ چون بزرگتر از این نمی شود.
خوانندگان عزیزم، من از صدمین کشورم دیدن کرده ام. بوتسوانا من سال هاست که برای رسیدن به این هدف سفر تلاش کرده ام و بسیار هیجان زده هستم که در نهایت به آن دست پیدا کنم.
من 34 روز را در آفریقا گذراندم – طولانی ترین سفر من به این قاره تا به امروز. و با چنین تور شلوغی که برای سپتامبر برنامه ریزی شده بود، می دانستم که زمانی برای خلاصه کردن ماه آگوست ندارم، بنابراین اکنون دارم این دو ماه را با هم ترکیب می کنم.
از یک جزیره ایتالیایی تا حومه چک، از دلتای اوکاوانگو تا ترسناک ترین آبشار آفریقا، این چیزی است که من در ماه اوت و سپتامبر انجام دادم!
بیایید نگاهی بیندازیم!
مقاصد بازدید شده
- ایسکیا (فوریو و سنت آنجلو) و ناپل، ایتالیا
- پراگ، Kutna Hora، صربستان و Rzhevnice، جمهوری چک
- کیپ تاون، فرانسهوک و ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی
- Maun، Okavango Delta، Guetta، Makgadikgadi Pan، Nata، Kasane و پارک ملی Chobe، بوتسوانا
- لیوینگستون، پارک ملی Mosi-oa-Tunya و جزیره لیوینگستون، زامبیا
- آبشار ویکتوریا و پارک ملی هوانگ، زیمبابوه

لهجه ها
ماه از اواسط سفر تولد من به ایسکیا شروع شد و من 42 ساله شدم! من و چارلی روز را با ویتو از ساحل غربی ایسکیا، که سه سال پیش در مینی ماه ما کاپیتان ما بود، در اطراف جزیره گذراندیم!
خیلی خوب بود که دوباره با ویتو ارتباط برقرار کردم و به او گفتیم که به خاطر او به ونتوتنه رفتیم و این یک جورهایی عجیب بود. و به عنوان یک غذای تولد او به دنبال خارپشت دریایی رفت که ما تازه از پوسته قایق خوردیم.
ایسکیا برای همیشه یکی از مکان های مورد علاقه من در ایتالیا است و جشن گرفتن در آنجا بسیار خوب بود. من باید در روز تولدم در دریا شنا کنم و پیتزا و تیرامیسو بخورم. چه چیزی می تواند بهتر باشد؟
بعد از ایسکیا، به اندازه کافی در ناپل توقف کردیم تا قبل از رفتن به خانه، یک پیتزا در Di Matteo (یک پیتزا فروشی جدید برای من و عالی بود!) بگیریم.



و سپس سفر ما به آفریقا آغاز شد! ما با یک هفته کامل در کیپ تاون شروع کردیم – و نه، یک هفته در کیپ تاون زیاد نیست. کارهای جالب زیادی در آنجا وجود دارد.
این چهارمین بازدید من از کیپ تاون و اولین بازدید چارلی بود، بنابراین مصمم شدم بهترین های شهر را به او نشان دهم و مکان های جدید را ببینم.
سرانجام برای اولین بار به جزیره روبن رسیدم، جایی که نلسون ماندلا در آن زندانی بود. این یک مکان فوق العاده هیجان انگیز برای بازدید بود و من نمی توانم آن را به اندازه کافی توصیه کنم.
ما همچنین یک روز را در تراموای شراب در فرانسهوک گذراندیم، غذای زندگی خود را در La Colombe خوردیم، با اتوبوس هاپ-آن هاپ آف به سمت کوه تیبل و اطراف نواحی ساحلی رفتیم، از موزه هنر معاصر آفریقای Zeitz بازدید کردیم، در Oranjezicht Farmers غذای خوبی خوردیم، در بالای پنگوئنها در نواحی شبانه ایر در بازار بزرگ ایرپنگوئن را دیدیم. هتل بابا، و من یک لباس آفریقایی شگفت انگیز برای من درست کرده ام.
و چارلی؟ حالا او کیپ تاون را دوست دارد و درباره اینکه چه زمانی می توانیم به عقب برگردیم صحبت می کند.
سپس تور ما را از طریق بوتسوانا، زامبیا و زیمباوه با Rock My Adventure آغاز کرد. این دومین تور Rock My Adventure من بود و می دانستم که زمان بسیار خوبی خواهد بود. و ما در بوتسوانا، صدمین کشور من، شروع کردیم!
(اطلاعات بیشتر: شما می توانید 100 پوند تخفیف در هر تور Rock My Adventure با کد KATE100 دریافت کنید.)




ما در بوتسوانا با یک سافاری در دلتای اوکاوانگو شروع کردیم. اکنون دلتای اوکاوانگو بسیار دورتر از پارک ملی شلوغ Chobe است. اینجا افراد کمتری هستند و فضای آبکی جالبی دارد که برای عکس عالی است.
ما در چادرهای مجلل با حمام اختصاصی ماندیم (تا زمانی که فکر کنید پس از یک شب بیرون آمدن با خیال راحت ادرار می کنید، فوق العاده به نظر می رسد!!) و راهنمای ما Uchitel در اوکاوانگو بزرگ شد و آن را مانند پشت دست خود می دانست. ما شیرها (نر بالغ، ماده بالغ و نازترین گروه کوچک پنج توله)، یک یوزپلنگ و حتی یک گرگ را دیدیم!
سپس به ماکگادیگادی پان رفتیم تا یک شبه زیر ستاره های بیشتری از آنچه در زندگی ام دیده ام کمپ بزنیم. ما چهار دوچرخه سواری کردیم، با طلوع خورشید صورتی روشن از خواب بیدار شدیم، سان بوشمن را ملاقات کردیم، یک عقرب در دست گرفتیم و سپس با یک دسته از میرکات کالاهاری ملاقات کردیم!
ما با چند پیادهروی در پارک ملی Chobe، جایی که فیلهای بیشتری از آنچه در زندگیام دیدهام، زندگی میکنند، به پایان رسید. گشت و گذار با قایق و دیدن پلنگ (!) بزرگترین اتفاقات بود!



بعدی آبشار ویکتوریا بود. ما از لیوینگستون در سمت زامبیا شروع کردیم (زامبیا برای من کشور شماره 101 بود) و مستقیماً به استخر شیطان پریدیم و از لبه آویزان بودیم! (استخر شیطان به عنوان یک عملیات نظامی اداره می شود و هیچ کس تا به حال از آبشار عبور نکرده و یا فوت نکرده است.)
ما همچنین با کرگدنها در پارک ملی Mosi-oa-Tunya قدم زدیم (اگرچه اغلب عاقلانه است که مکانهای کرگدن را در آفریقا شناسایی نکنیم، حضور کرگدنها در اینجا به خوبی تبلیغ میشود) و چای بعدازظهر را در هتل مجلل رویال لیوینگستون صرف کردیم. حتی بعد از آن در سالن پیانو زدم و من و دوستانم خواندیم!

سپس از آبشار ویکتوریا به سمت زیمبابوه عبور کردیم (زیمبابوه: صفحه 102!)، جایی که آبشارها را از سکوهای تماشا تماشا کردیم (و از بابون ها دوری کردیم)، غروب آفتاب را در زامبزی انجام دادیم، دوستمان امیلی را در حالی که بانجی پرش می کرد تشویق کردیم و یک شب را در یک رستوران شهری دوست داشتنی به نام Dusty Road گذراندیم.
من و چارلی یک سفر جت در زامبزی انجام دادیم که کمی آشفته تر از رفتینگ آب سفید به نظر می رسید و دیدن آبشارها از پایین دره بسیار خنک بود. خیس شدن در یک روز گرم یک امتیاز بود!



سپس تور به پایان رسید – و مرحله جدیدی از سفر آغاز شد. مادرم در 12 روز گذشته با من به دور آفریقا سفر کرد و چارلی در چهار روز اول با ما ماند.
ما چهار شب در واترفالز لج دوست داشتنی ماندیم که مکان خوبی برای نفس کشیدن بود. غذا عالی بود و فقط با 95 دلار می توانید یک ماساژ یک ساعته و 45 دقیقه صورت دریافت کنید!
صبحانه را در کافه Lookout، مشرف به تنگه صرف کردیم. ما یک سفر دریایی زیباتر در غروب خورشید انجام دادیم. و به یک شام بوما رفتیم که در آنجا غذاهای محلی خوردیم، طبل زدیم و رقصیدیم.



سپس من و مامان به پارک ملی هوانگ در زیمبابوه رفتیم. هوانگ تجربه بسیار متفاوتی نسبت به بوتسوانا بود – حیات وحش بسیار کمیابتر بود. اما زمانی که ما مشاهده کردیم، آنها برجسته بودند.
نکته جالب دیدن چهار یوزپلنگ، یک مادر و سه توله اش، سه بازی پشت سر هم بود! ما حتی دیدیم که مادر به توله هایش آموزش می دهد که چگونه یک گاومیش جوان زخمی را از روی شنل شکار کنند، اما گاومیش دیگر بزرگ شد و به آنها حمله کرد!
ما همچنین زمانی را در جامعه محلی گذراندیم و از یک مدرسه، یک کلینیک زنان و گروه ویژه مبارزه با شکار غیرقانونی بازدید کردیم.

ما برای دو شب کوتاه به لیوینگستون در زامبیا بازگشتیم و در بین آنها به کافه فیل رفتیم – مکانی روی رودخانه که میتوانید قبل از صرف یک غذای عالی به فیلهای نجات غذا بدهید. این بهترین غذایی بود که در سفر بوتسوانا/زامبیا/زیمباوه خوردم.
سرانجام وارد بوتسوانا شدیم و با دو شب اقامت در Chobe به پایان رسیدیم. در آن زمان فکر میکنم هر دوی ما خیلی خسته شده بودیم، اما حیات وحش بیشتری دیدیم، از جمله چند شیر که گورخری را کشته و زیر درختی کشیده بودند.
ما یک شب اضافی را در ژوهانسبورگ گذراندیم بنابراین در هتلی که دوستش دارم، 54 ساله در باث (و مامان هم واقعاً آن را دوست داشت!) اقامت کردیم و یک تور پیاده روی خصوصی با Lufuno از WithLocals انجام دادیم که یک خانم عالی است و احساس دوستی داشت.

اوقات خوشی در پراگ غذای خوب، دوستان خوب، اوقات خوش. ما به Srbsko و Řevnice در حومه شهر رفتیم تا از آب و هوای زیبا و آبجوی محلی لذت ببریم.
دوست چک آمریکایی من استر از بوستون به مدت یک هفته از پراگ بازدید کرد و ما خورشید گرفتگی را تماشا کردیم، یک سفر یک روزه به Kutna Hora (انتخاب من برای یکی از بهترین سفرهای یک روزه از پراگ) داشتیم و در کلاس تافتینگ شرکت کردیم! تافتینگ زمانی است که شما یک فرش کوچک از پارچه ایجاد می کنید. آسان بود و بسیار سرگرم کننده بود.
بالاخره دیدمش اودیسه پس از دو ماه ناپدید شدن (پراگ خانه یکی از تنها شش سالن 70 میلیمتری IMAX در اروپا است، بنابراین مردم از سراسر جهان سفر میکنند و اکثر هفتهها کاملاً فروخته میشود.)

چالش ها
فرسودگی شغلی میدانستم که وقتی برنامه تابستانی من محقق شود، با فرسودگی سفر مواجه خواهم شد. بین اوایل ژوئن تا پایان شهریور، پنج سفر برنامه ریزی شده داشتم و در مجموع بیش از 50 درصد اوقات دور بودم.
معمولاً نمیگذارم برنامهام اینقدر بد شود – اما این سفرها حول محور عروسیها، تولدها و سفرهای خانوادگی ساخته شدهاند. و همه آنها سفرهای عالی بودند و من خیلی خوشحالم که به همه آنها رفتم!! من همه آنها را دوباره انجام می دهم! اما سلامت روانی من تاوان آن را داد.
پس بله. من بخش زیادی از ماه اوت را با احساس بد، عصبانی و بی نظم گذراندم. احساس می کردم نمی توانم کار معقولی انجام دهم.
اگر چنین برنامهای دوباره تکرار شود، سفر تولدم را قربانی میکنم، شاید آن را به زمانی موکول کنم که اوضاع کمتر دیوانهکننده باشد.
وضعیت ادرار کردن در کمپینگ در طول تور سه بار در بوتسوانا کمپ زدیم – اولی چادرهای اختصاصی داشت، دومی در یک نمکزار بدون حیوانات بود، اما بار سوم در چادرهای ساده در پارک ملی کمپ زدیم، بسیار نزدیک به جایی که کفتار را دیده بودیم.
خلاصه داستان: به ما گفته شد استفاده از توالت در شب امن نیست. آنها به ما پیشنهاد کردند که یا آن را نگه داریم یا برای یک ثانیه بیرون از چادر بپریم، همان جا ادرار کنیم و دوباره به داخل بپریم.
خوب، پس از شنیدن آن، هیچ راهی وجود نداشت که ادرار کنم!! چارلی اساساً فوراً به خواب رفت، اما من ساعتها بیدار بودم و نگران این بودم که باید در نیمهشب ادرار کنم. بعد من خوابم برد و چارلی از خواب بیدار شد، او در واقع باید نیمه شب ادرار می کرد!
هر دوی ما زود بیدار شدیم و آن را بیرون انداختیم تا زمانی که خورشید طلوع کرد و اجازه یافتیم دوباره از دستشویی استفاده کنیم. با دانستن آنچه که اکنون می دانم، فقط برای رفع نگرانی، نوعی ادرار قابل حمل می آوردم.

تجربه قایق ترسناک سوار شدن با قایق تندرو به کافه فیل به طرز شگفت انگیزی هیجان انگیز بود – از تپه های زیادی عبور می کنید و به کروکودیل ها نزدیک می شوید! و در راه آنجا انفجاری بود.
اما در راه بازگشت ناگهان قایق خاموش شد و در ابتدا راننده به ما نگفت چه مشکلی دارد. او سپس به ما اطمینان داد که نگران نباشیم زیرا با رئیس خود تماس گرفته بود و در صورت نیاز قایق دیگری را برای ما می فرستند. چی؟!
باید اضافه کنم که پس از غرق شدن کشتی من در اندونزی در سال 2011، چندین سال اضطراب شدید قایقرانی داشتم. حتی روی چیزی به کوچکی یک قایق پارویی. (اگرچه من هرگز تشخیص داده نشدم، یکی از دوستانم که یک همسر نظامی است به من گفت علائم من با PTSD مطابقت دارد.)
امروز من در قایق ها بیشتر حالم خوب است، اما وقتی مشکلی پیش بیاید این اضطراب شعله ور می شود – و آن روز هم همینطور بود. شما نمی خواهید در یک قایق شکسته در زامبزی بالا باشید. اگر کسی شما را نجات ندهد، شما از آبشارها عبور می کنید. اگر اسب آبی اول شما را نخورد.
به هر حال – موتور کند بود اما ما آن را سالم برگشتیم. برای من جالب نبود
درام پرواز. من و مادرم تقریباً نه یک، بلکه سه پرواز از آفریقا را از دست دادیم!
مختصر می گویم: راننده ما در ژوهانسبورگ مسیرهای Uber یا Google Maps را دنبال نمی کرد، احتمالاً در “مسیر فرودگاه مخفی ویژه” خود، و سفر 35 دقیقه ای ما به فرودگاه به یک ساعت تبدیل شد. اوه، و چک این ما در یک ترمینال بود، و پرواز ما در ترمینال دیگر رفت. ما آن را درست به موقع انجام دادیم.
(درسی برای شما: برنامه ریزی کنید خیلی زودتر از آنچه فکر می کنید به فرودگاه OR Tambo برسید. من قصد دارم سه ساعت قبل از پرواز شما به آنجا برسم.)
سپس در پرواز از ژوهانسبورگ به دبی، مهماندار هواپیما با چرخ دستی نوشیدنی به زانوی مادرم ضربه محکمی زد، زانوی مادرم به شدت متورم شد و خدمه از ما خواستند در حین استراحت به مرکز پزشکی فرودگاه دبی برویم.
کادر پزشکی عالی بودند و او اجازه داشت سریع پرواز کند – اما آنها نتوانستند کسی را پیدا کنند که او را به صندلی چرخدار برگرداند. بنابراین، مجبور شدیم منتظر بمانیم، و دائماً کارکنان را برای تماس مجدد دنبال کنیم، و خلاصه، دقایقی پس از از دست دادن پروازهای بعدی خود (او به بوستون و پرواز من به پراگ) رسیدیم، و درست در زمان آخرین سوار شدن به هواپیما رسیدیم. شیش.
مادرم الان خیلی بهتر شده است و از اینکه چارلی و من آینده نگری داشتیم او را در پرواز 14 ساعته اش به بوستون به کلاس بیزینس انتقال دادم سپاسگزارم. 14 ساعت در حالت اقتصادی با آسیب زانو جالب نیست.

پست ماه وبلاگ
بهترین eSIM برای ایتالیا — میدانید که من در ایتالیا متخصص هستم و در اینجا اطلاعات زیادی نه تنها در مورد انواع مختلف سیمکارتهای eSIM، بلکه چیزهایی که باید هنگام اتصال در ایتالیا بدانید، وجود دارد!
محبوب ترین پست در اینستاگرام
10 سال از آخرین بازدیدم از کیپ تاون می گذرد. چه چیزی تغییر کرده است؟ من سعی میکنم پستهای چرخ فلکی بیشتری با متن روی آنها انجام دهم (کار بسیار کمتری نسبت به یک ویدیو، فیو!) و این یکی بسیار خوب بود.
خیلی چیزها در کیپ تاون از آخرین بازدید من تغییر کرده است. آبجو، شراب و مشروبات الکلی بدون الکل در حال حاضر بسیار محبوب تر شده اند! اوبر دسترسی بسیار بیشتری دارد! یک موزه هنر معاصر جدید وجود دارد!
همچنین … رند به طور قابل توجهی کاهش یافته است که متأسفانه برای آفریقای جنوبی خشن است. اما این بدان معناست که این شهر با ارزش از قبل به یک معامله حتی بهتر برای مسافران بین المللی تبدیل شده است.
در هر صورت، اگر مدتی است که به کیپ تاون نرفته اید، شاید این بتواند شما را برای بازدید آینده برنامه ریزی کند!
چیزی که من در این ماه گوش می کردم
وای حالا که چالش 500 آلبوم برتر رولینگ استون من به پایان رسیده است (من در جولای تمام کردم!)، از اینجا به کجا بروم؟
این ماه… من به مدونا گوش دادم. داشتم به اولیویا رودریگو گوش می دادم. من داشتم به پیتبول، کندریک، جسی ور گوش می دادم.
رزی اودانل امی پولر آویزان خوب پادکست پادکست برجسته ماه من بود. من عاشق رزی هستم. او روزها پیراهن دارد.
در اخبار دیگر، من دوست دارم پادکست جدیدی پیدا کنم که نوعی توانمندسازی زنان و ترکیب تجاری باشد، اما از طرف کسی که علاوه بر آموزش به مردم در انجام کاری که انجام میدهند، واقعاً در کاری موفق است. کسی توصیه ای دارد؟
چیزی که من در این ماه تماشا کردم
خلیج بیوه در Apple TV+. برای ثبت، من شروع به تماشای آن کردم قبل از اینکه تمام جوایز امی این ماه را برد!
این نمایش یک کمدی است. این یک وحشت است. با بازی متیو ریس شگفت انگیز – یک بریتانیایی با یکی از بهترین لهجه های آمریکایی – در جزیره ای در سواحل نیوانگلند و پر از شخصیت های عجیب و غریب می گذرد.
من احساس می کنم هر چه کمتر در مورد این نمایش بدانید، بهتر است. پس برو تماشاش کن

آنچه در این ماه خواندم
هفت دختر دوپره توسط نیکشا الیزا ویلیامز (2026) – سال 1995 است و تاتی 14 ساله مصمم است هویت پدرش را کشف کند. و همانطور که او شروع به جستجو می کند، رمان داستان های شش نسل از اجدادش و نفرینی را که آنها را به هم پیوند می دهد می گوید.
من کاملاً این کتاب را دوست داشتم – من را به یاد کتاب های یاا گیاسی انداخت رفتن به خانهکه همچنین داستان نسلهای سیاهپوست آمریکایی و چالشهای منحصربهفردی که هر کدام با آنها روبرو هستند را روایت میکند. چیزهای زیادی وجود دارد که ما از اجدادمان به ارث بردهایم و گاهی اوقات جهش قویترین راه برای تغییر همه چیز برای نسل خونی شماست.
هر نسل بسیار واضح ترسیم می شود و شما در نهایت عاشق شخصیت ها می شوید و درد آنها را احساس می کنید.
فکر می کنم این ممکن است بهترین رمانی باشد که تا به حال امسال خوانده ام. بسیار توصیه می شود.
مردم بی خیال: داستان هشدار دهنده قدرت، حرص و آز، و آرمان گرایی گمشده اثر سارا وین-ویلیامز (2025) -سارا وین-ویلیامز در روزهای اولیه آنقدر مصمم بود که در فیس بوک شغلی پیدا کند که یکی را برای خودش اختراع کرد: یک پست دیپلماتیک حاکم بر حضور بین المللی فیس بوک.
چیزی که در ابتدا عالی به نظر می رسید به سرعت به یک خوشه بزرگ تبدیل شد. زیرا افرادی که برای فیسبوک کار میکردند هیچ ایدهای نداشتند که دارند انجام میدهند و فقط به آنها پول و قدرت داده میشد و تشویق میشدند به کاری که انجام میدادند ادامه دهند.
این کتاب وقتی منتشر شد انفجاری بود. من فقط الان آن را خواندم زیرا در Kindle Unlimited در دسترس قرار گرفت (من یک کیندل جدید آزمایشی رایگان دارم). اگر کتاب هایی را دوست ندارید که در آن تاریکی بی پایان و بدون هیچ نقطه روشنی وجود دارد، ممکن است خواندن این کتاب برای شما سخت تر باشد.

آژانس کارآگاه زنان شماره 1 اثر الکساندر مک کال اسمیت (1998) — این رمان اولین رمان از یک سری بسیار محبوب در مورد پریشس راموتسوه است که اولین آژانس کارآگاهی زن را در گابورون، بوتسوانا افتتاح می کند و پرونده ها را در سراسر کشور حل می کند.
وقتی در بوتسوانا بودم، متوجه شدم که این کتاب برای خواندن در این کشور کتاب خوبی است – کتابی درباره یک زن غیرمتعارف و موفق موتسوانا. بعد از اینکه فهمیدم سریال توسط یک مرد سفیدپوست اهل زیمبابوه نوشته شده است شوکه شدم! انتظارش را نداشتم!
با این حال، این کتاب تا آنجا که اسرار پیش می رود بسیار راحت بود (ردیابی یک شوهر متعصب، اثبات دروغگویی مردم و غیره). و من آن را دوست داشتم زیرا طعم محلی را در بوتسوانا گرفتم. اگر میخواهید چیزی آفریقایی، زیبا و کم ارزش بخوانید، این انتخاب خوبی است.
آن خشک نوشته جین هارپر (2016) – مامور فدرال استرالیا، فالک، برای اولین بار پس از چند دهه به زادگاهش – شهری کشاورزی ویکتوریایی که اکنون دچار خشکسالی شده است – برای شرکت در مراسم تشییع جنازه بهترین دوستش لوک، که ظاهراً همسر و فرزندش را قبل از اینکه خودش را بکشد، برمیگردد. او به زودی متوجه می شود که این پرونده ممکن است به مرگ دختر جوانی مربوط به چند دهه پیش مرتبط باشد.
این رمان مورد علاقه طرفداران تریلر از جمله استیون کینگ است. تریلرها لزوماً مورد علاقه من نیستند، اما من نمی توانستم صبر کنم تا آن را امتحان کنم. بهترین چیز در مورد این کتاب محیط است – خشکسالی بسیار واضح توصیف شده است و کاملاً همه چیزهایی که اتفاق می افتد را رنگ می کند. فضای خشک شده هوای ناامیدی را به هر تعاملی اضافه می کند.
فکر میکردم کتاب کمی کندتر از آنچه دوست داشتم است، اما تنظیم آن را جبران کرد. و از آن فیلمی با بازی اریک بانا ساخته شد! حتما تماشا خواهم کرد.

استخوان زمستان توسط دانیل وودرل (2007) — این رمان داستان ری دالی، دختر نوجوان فقیری را روایت میکند که در اوزارکس زندگی میکند و تلاش میکند تا از خانوادهاش حمایت کند. هنگامی که پدرش که متمایل به آشپزی است پس از بستن خانه آنها ناپدید می شود، او راهی سفر می شود تا ثابت کند که او مرده است و خانه آنها را نجات دهد.
نوشته این کتاب مفصل و متفکرانه است و فضای اوزارک واقعا تکان دهنده است. پیوند خونی و خانوادگی اینجا همه چیز است. عدالت در دستان هوشیار است. قوانین مکتوب کمی وجود دارد و بسیاری از قوانین نانوشته. کودکان از ناامیدی تربیت خود بی خبر بزرگ می شوند و نمی دانند چیزی بهتر از این وجود دارد.
به طور خلاصه، این کتاب فوق العاده جذاب و یکی از بهترین کتاب هایی است که در مورد یک مکان خاص خوانده ام.
این کتاب به فیلمی با بازی جنیفر لارنس تبدیل شد و بسیاری آن را بهترین اجرای او می دانند (من بعد از اتمام کتاب آن را تماشا کردم و موافقم).
این داستان می تواند زندگی شما را نجات دهد توسط تیفانی کروم (2026) — بهترین دوستان بنی و جوی میزبان یک پادکست کمدی بقا در بلایای طبیعی موفق «در مقابل شانس» هستند. اما زمانی که جوی ناگهان ناپدید میشود، پلیس تصمیم میگیرد که بنی ممکن است در این ماجرا نقش داشته باشد – و او راهی سفر میشود تا بفهمد چه اتفاقی افتاده است.
خوب این کتاب این کار را برای من انجام نداد. خیلی خیلی شیرین و سخت بود. مثل این است که شخصیت ها مستقیماً توسط هیپسترها از بین رفته اند 500 روز تابستان. من از سبک نوشتن لذت نمی بردم و باورش سخت بود که این دو فرد مستقیم می توانند از شوهر متوسط خود به هم نزدیکتر باشند و هنوز متوجه نشده اند که ممکن است عاشق یکدیگر باشند.
بهترین چیز در مورد آن این بود که چگونه یک شخصیت مبتلا به اختلال خواب (نارکولپسی) را مدیریت کرد و آن را به روشی غیر نمادین در داستان گنجاند. (هر چند برخی از شخصیت های دیگر؟ بسیار نمادین…)
میبینم که بهت میگن مرده توسط جان کنی (2025) – باد استنلی نویسنده آگهی ترحیم سالهاست که در یک فانک بوده است. و هنگامی که یک شب مست او را به نوشتن و انتشار آگهی ترحیم خود در سایت خبری خود سوق می دهد، او شروع به رفتن به مراسم خاکسپاری می کند تا یاد بگیرد چگونه زندگی کند.
چیزی که بیشتر از همه در مورد این کتاب مرا آزار میدهد این بود که شخصیتها، نیویورکیهایی که در باغ کارول زندگی میکنند، چقدر رانندگی میکنند.
همچنین، من با این کتاب مشکلاتی مشابه با کتاب قبلی داشتم – نوشتن خیلی شیرین، خیلی سخت بود.
کمتر مورد علاقه من دختر رویایی پیکسی عصبی است، دختر عجیبی که خیلی عجیب و دوست داشتنی است و به دلایلی واقعاً شخصیت خسته کننده را دوست دارد. خوب، این کتاب نه تنها یک دختر رویایی پیکسی نردی (که به تشییع جنازه غریبه ها می رود!)، بلکه یک پسر رویایی پیکسی عصبی، بهترین دوست شخصیت اصلی را نیز دارد!

موعد مقرر در اکتبر 2026
بعد از اینکه تمام تابستان را در سفر بودم، بیشتر پاییز امسال را در خانه می گذرانم. و پسر، آیا به یکی نیاز دارم؟
من فقط یک سفر در این ماه برنامه ریزی کرده ام، و آن هم فقط برای یک آخر هفته — من برای تراورس 26، کنفرانس مسافرتی سازان، به هامبورگ سفر می کنم!
من مشتاقانه منتظر دیدار دوستانم، یادگیری آخرین پیشرفت های صنعت و گذراندن وقت در یکی از مکان های مورد علاقه خود در آلمان هستم. برخی از شهرها فقط حال و هوای خوبی دارند و هامبورگ برای من همین است.
همچنین، هامبورگ با قطار مستقیم 6.5 ساعته از پراگ فاصله دارد و می دانید که من چقدر سفرهای طولانی با قطار را دوست دارم! من نمی توانم صبر کنم تا این را جذب کنم.



