مقالات

شهر بولیوی بر فراز ابرها


اولین واکنش زمانی که لاپاز را می بینید به سادگی شگفت زده می شود. با تمام حقوق، یک شهر به سادگی نباید در چنین موقعیت شدیدی وجود داشته باشد.

لاپاز در کاسه‌ای در ارتفاع 3900 متری از سطح دریا، با شهر خواهرش ال آلتو در بالای آن قرار دارد، در حالی که دندان‌های یخی کوه مقدس ایلیمانی در افق می‌درخشند. ممکن است با سردی و ارتفاع ناآرام و ناراحت کننده باشد، اما یکی از جالب ترین شهرهای آمریکاست که همه چیز دارد، از معجون های عاشقانه، زنان محلی که دعوا می کنند و دره مهتابی که خیابان هایش را طلاکاری می کند.

لا عبور به صورت لایه ای
شهر بولیوی بر فراز ابرها
جاده یونگاس، همچنین به عنوان جاده مرگ هیلا آنجا / iStock شناخته می شود

برخورد با ارتفاع

هیچ دو راه در مورد آن وجود ندارد: لاپاز بسیار مرتفع است، و اگر قبلاً از زمان حضور خود در Altiplano به ارتفاع عادت نکرده باشید، اثرات آن را احساس خواهید کرد. پیاده روی در تپه ها برای چند روز دشوار خواهد بود و می توانید سرگیجه و حالت تهوع ناشی از آنچه محلی ها می گویند را احساس کنید. پیراهن.

در چند روز اول آهسته حرکت کنید، قبل از انجام هر گونه ورزش مهم، در موزه های شهر قدم بزنید.

خوشبختانه مردم بومی آیمارا با ارتفاعات بیگانه نیستند و ابزارهای حفاظتی را امتحان کرده اند. اول کوکا است، گیاه بدنامی که به ما کوکائین می دهد. به طور سنتی جویده می شود و سپس در یک توپ روی گونه نگه داشته می شود، اما معمولاً به عنوان چای نیز مصرف می شود. لاپاز همچنین دارای طیف شگفت انگیزی از نوشیدنی های گازدار کک است.

اوضاع در لاپاز از قبل دیوانه کننده به نظر می رسد، اما وقتی سرمای گزنده و ارتفاع را در نظر بگیرید، دیوانگی کامل به نظر می رسد که استعمارگران اسپانیایی این مکان متروک اما زیبا را برای ساختن یک شهر انتخاب کردند. این هوا اغلب در شب به زیر صفر درجه سانتیگراد می رسد و از کیفیت بد هوا رنج می برد و باعث می شود که شما از راه های بیشتری برای نفس کشیدن دست و پنجه نرم کنید.

این بدان معنا نیست که شما نباید از لاپاز دیدن کنید – اگر چنین بود راهنما به اینجا ختم می شد! – فقط می‌خواهم خوانندگان برای آنچه بیرون اتوبوس در انتظارشان است آماده باشند.

(اعتبار: خورخه Chorocco/iStock)

وضعیت امنیتی

به اندازه کافی عجیب برای شهری که نام آن به معنای واقعی کلمه به “صلح” ترجمه می شود، لاپاز در سال های اخیر در چشم برخی از طوفان های سیاسی مانند کودتای کودتا در سال 2024 و محاصره شهر در اوایل سال 2026 بوده است.

اگرچه آنها توجه را به خود جلب می کنند، اما خطر بزرگی برای گردشگران ایجاد نمی کنند، فقط باعث آزار یک سفر قطع شده است. مراقب تحولات این چنینی باشید تا مطمئن شوید که پرواز یا اتوبوس مهمی را از دست ندهید.

به طور کلی، قوانین مشابهی برای ایمنی و نگهداری وسایل شما در یک شهر بزرگ اعمال می شود. اگر مراقب وسایل خود باشید و کارهای احمقانه مانند راه رفتن به تنهایی و مست نکنید، اینجا خوب می شوید.

رسیدن به لاپاز

من پرواز می کنم به: لاپاز از طریق پروازهای بین المللی از دیگر کشورهای آمریکای جنوبی قابل دسترسی است، اما برای پروازهای بین قاره ای به ترانسفر نیاز دارید.

آمدن زمینی از پرو: از کوسکو، پونو یا آرکیپا، می توانید از مرز در دریاچه تیتیکاکا عبور کنید. اتوبوسی را انتخاب کنید که به جای دساگوادرو از کوپاکابانا می گذرد: تقریباً همان زمان طول می کشد و منظره ای از دریاچه و یک سواری کوتاه با کشتی از طریق تنگه تیکوینا خواهید داشت.

برنامه ها و هزینه ها را ببینید:

از جاهای دیگر بولیوی می آید: اکثر مردم در اینجا با اتوبوس شبانه سوار می شوند و باعث صرفه جویی در یک شب اقامت شما می شود. از Uyuni نیز می توانید پرواز کنید که حدود یک ساعت طول می کشد، اما برای آن هزینه بسیار بیشتری خواهید پرداخت.

برنامه ها و هزینه ها را ببینید:

عمارت استعماری بازسازی‌شده در مرکز تاریخی با سقف‌های بلند و امکانات مدرن

یک بوتیک هتل ساکت و خانوادگی با اتاق‌های بزرگ، باغی سرسبز و چشم‌انداز کوه

کارهایی که باید در شهر انجام دهید

1. بازار جادوگران

این بیشتر یک خیابان خرید آشناست تا بازار کلیشه‌ای شلوغ آمریکای جنوبی، اما تصور محتوای غریبه‌تر سخت است. اسباب‌بازی‌های نرمی که از سایبان‌های هر مغازه آویزان می‌شوند، با بررسی دقیق‌تر میوه‌های خشک لاما هستند.

بر اساس باورهای رایج در رشته کوه های آند، زمانی که در پایه خانه ها دفن می شوند، قرار است خوش شانسی بیاورند. دوست محلی من Sdenka با لبخندی سیاه گفت که گاهی اوقات افراد بی خانمان در لاپاز به همین سرنوشت دچار می شوند.

(اعتبار: a2gxe / DepositPhotos)
طب سنتی بولیوی

مغازه ها برای همه چیز از ریزش مو گرفته تا دل شکستگی و همچنین معجون های عاشقانه درمانی دارند! یک جرعه از این مایعات از طرف عزیزتان باید برای همیشه ارادت بی پایان شما را به ارمغان آورد.

آنها همچنین حاوی مجموعه ای از منسوجات بومی، مجسمه های ماکتی از تمدن تیواناکو و ابزارهای بومی هستند. همچنین می‌توانید رون‌های جعلی پاتاگونیا را که تقریباً یونیفرم مسافران آمریکای جنوبی هستند، از اینجا خریداری کنید.

در حالی که بعید است که بسیاری با میوه لاما بیرون بروند، بازار به شما حس عجیبی را می دهد که در زیر بسیاری از چیزهایی که در مورد لاپاز آشناست نهفته است.

فالگیر

2. میرادور کلی کیلی

این منظره مورد علاقه من از لاپاز بود، و بازدید روز اول من حس شگفتی ایجاد کرد که هرگز از بین نرفت. من هنگام غروب آفتاب از سانتا کروز 20 ساعته سوار اتوبوس شدم و بر بیماری ارتفاع غلبه کردم، اما وقتی به شهر پراکنده خیره شدم و به دندان های دندانه دار ایلیمانی خیره شدم، تمام شکایات جسمی ام ناپدید شدند.

به همان اندازه که شهرهایی مانند دبی بلند هستند، هرگز با خط افق طبیعی لاپاز مطابقت نخواهند کرد. یخچال‌ها در سرخابی غروب آفتاب می‌درخشیدند و من یک جرعه آبجوی 0.30 دلاری را می‌نوشیدم که توسط یک فروشنده خیابانی تهیه شده بود، که مقدمه‌ای عالی برای لاپاز بود.

3. موزه قوم نگاری

این یک گزینه عالی برای یکی از اولین روزهای شما در لاپاز است، زمانی که به ارتفاع عادت می کنید. تنوع فرهنگی بولیوی برای بازدیدکنندگان کاملاً گیج کننده است – این کشور بیشترین نسبت مردم بومی را در جهان دارد.

این یک گروه همگن نیست، زیرا جوامع مختلف در هر محیطی از کوه تا جنگل توسعه یافته اند. بولیوی اغلب در نقشه بیشتر از واقعیت وجود دارد، واقعیتی که در نام رسمی آن، دولت چند ملیتی منعکس شده است.

این موزه درخشان، که در ساختمانی زیبا در نزدیکی پلازا موریلو قرار دارد، تلاش می‌کند تا داستان ملیله‌های بولیوی را با مردمی از مصنوعاتی مانند ماسک‌ها و منسوجات روایت کند.

عقیم بودن محیط کوهستان به این معنی است که مقدار شگفت انگیزی از مواد باقی مانده است. دیدن لباس های روزمره تمدن های منقرض شده مانند اینکاها و واریس ها بینشی منحصر به فرد از این جهان های بیگانه به دست می دهد.

آنها همچنین لباس‌های رنگارنگ مورد استفاده در کارناوال‌های معروفی مانند Oruro را به نمایش می‌گذارند و داستان‌هایی را بیان می‌کنند که منجر به نمایش‌هایی مانند رقص صدها شیطان در میدان‌های شهر شده است. این به درک عمیق تری از آنچه ممکن است در سفر شما از طریق بولیوی عجیب به نظر برسد، می دهد.

الگوهای سیب زمینی و ذرت نیز جذاب بودند. هر دو از کوه‌های آند سرچشمه می‌گیرند و آنچه را که ما بدیهی می‌دانیم، نتیجه یک فرآیند طولانی انتخاب عمدی برای ایجاد اصلی‌هایی است که امروز از آن لذت می‌بریم.

بولیوی ادعا می کند که زادگاه سیب زمینی است، اگرچه شیلی و پرو با هم اختلاف نظر دارند! دارای 600 نوع قرقره مختلف است که مدل های آن طیف کاملی از انواع را نشان می دهد.

ورودی است .

4. کلیسای سانفرانسیسکو

از زمانی که اولین اروپایی‌ها پایه‌های شهر را گذاشتند، یک کلیسا در این مکان ایستاده است، و در حالی که قدمت ساختار کنونی به سال 1748 پس از تخریب کلیسا توسط برف سنگین برمی‌گردد، مانند قلب لاپاز احساس می‌شود.

هر زمان که آشفتگی سیاسی شهر را تحت تأثیر قرار می دهد، جمعیت به این کلیسا می روند. در صومعه‌ها می‌بینید که شیشه‌های رنگی پر از سوراخ‌های گلوله، بازمانده‌ای از انقلاب 1952 است.

بسیاری از کلیساها از شبیه به هم بودن رنج می برند، اما سانفرانسیسکو واقعاً یکی از معدود کلیساها است.

(اعتبار: nmessana / DepositPhotos)
(اعتبار: shinylion / DepositPhotos)

اگرچه نمای کلیسای باروک اسپانیایی داشت، اما سازندگان محلی آن چهره ها و نمادهای محلی را در آیین فاتحان خود می بافتند. این اقدام مقاومت همچنین بینش زیبایی از تجربه بولیوی ارائه می دهد – جهان ابدی آند در هم تنیده با جنبه های آشنای اروپایی. به خصوص چهره های بیرونی جالب توجه هستند که نشان دهنده مردم اینکا، تیواناکو و آیمارا هستند.

ورود به داخل کلیسا رایگان است و خدمات به طور کامل بسته بندی شده است. با 20 میلیارد دلار (1.63 دلار) می توانید بلیط بازدید از برج ناقوس با منظره دیدنی لاپاز، صومعه مجاور و باغی آرام با درختان میوه تهیه کنید.

5. سوار El Teleférico (شبکه تله کابین در سطح شهر)

فضای دیوانه وار لاپاز یعنی به جای متروی زیرزمینی، آن را روی هوا می گذارند! تاکسی ها با چند دلار به شما ساعت ها منظره 360 درجه از شهر را می دهند. مناظر به سمت پایین شهر خیره کننده است. شیارهای ساختمان‌های آپارتمانی با نقاشی‌های لطیف زندگی Pacena نقطه‌گذاری شده‌اند، مانند مسابقات فوتبال که از تماشاگران آویزان خود غافل می‌شوند.

ستاره نمایش اما بدون شک دکور طبیعی است. از تله کابین می توانید هر سه قله ای را که لاپاز را احاطه کرده اند – ایلیمانی، واینا پوتوسی و موروراتا – و همچنین کاسه ای که شهر در آن واقع شده است، ببینید.

توصیه می کنم در غروب آفتاب بازدید کنید، که هرگز از این ارتفاع ناامید نمی شود و این مزیت را دارد که ببیند هرج و مرج شهری لاپاز با فرا رسیدن شب به پرتوهای نور تبدیل می شود. خطوطی که چشم‌گیرترین مناظر را دارند، خط زرد و خط قرمز هستند که لاپاز و ال آلتو را به هم متصل می‌کنند. آنها از ایستگاه مرکزی پرادو که به اکثر هاستل ها نزدیک است قابل دسترسی هستند. خط بنفش تندترین فرودها را برای جویندگان هیجان دارد.

شما می توانید برای یک بلیط (0.25 دلار) پرداخت کنید یا یک کارت فیزیکی بخرید که می تواند دوباره بارگیری شود.

6. مبارزه چولیتا

باید اعتراف کنم که از این موضوع شگفت زده شدم. در ابتدا، فکر زنان بومی با لایه‌های دامن سنتی و دم خوک در حال جنگیدن با یکدیگر، استثمارگرانه و راهی برای تمسخر زنان به نظر می‌رسید.

در حقیقت، این زنان آیمارا قوی هستند – گروهی به نام Cholitas Escaladores با لباس بومی خود از کوه های 6000 متری اطراف بالا می روند و به همین ترتیب کشتی گیران Cholitas عاشق یک چالش فیزیکی هستند. آنها همچنین لشکر طرفداران محلی وفادار دارند و اغلب از همتایان مرد خود بهتر عمل می کنند.

تلاش قبل از انجام اولین ضربه ها آغاز می شود. مبارزان قبل از دعوا راه می روند و می رقصند. اگر در ردیف جلو نشسته اید، کشتی گیران ممکن است شما را روی صحنه دعوت کنند تا به آن بپیوندید! هنگامی که زنگ به صدا در می آید، آنها همه چیز را از کشیدن مو، سیلی و تکل های راگبی برای شکست دادن حریفان خود آزاد می کنند، در حالی که یک مفسر یک موسیقی متن هیجان انگیز ارائه می دهد.

روزی که بیشترین مسابقات برگزار می شود پنجشنبه است که با بازار معروف در 16 جولای همراه است، اما مسابقات در روزهای سه شنبه و یکشنبه نیز برگزار می شود.

7. ال آلتو

همانطور که اگر ساختن شهری در ارتفاع 3900 متری از سطح دریا به اندازه کافی دیوانه کننده نیست، شهر دیگری وجود دارد که روی صخره هایی در ارتفاع 4000 متری قرار گرفته است. بر خلاف بسیاری از شهرهای دیگر، جایی که ثروتمندان در تپه‌ها زندگی می‌کنند و فقرا در پایین‌تر، لاپاز پویایی را معکوس می‌کند، جایی که زمانی کل شهر زاغه‌نشینی به لاپاز نگاه می‌کرد.

ال آلتو نقل مکان کرد زیرا فقط یک حلبی نشین بود که از بولیوی های روستایی تشکیل شده بود که به دنبال زندگی بهتر در شهر بودند، اما از لاپاز فرسوده تر است. این دو شهر رقیب سرسختی هستند و سوء ظن متقابل زیادی دارند. وقتی در سال 2025 بازدید کردم، یکی یه پسر زنی که ملاقات کردم گفت که او هنوز در وسایل نقلیه عمومی ماسک می‌زند تا افرادی از ال آلتو آنجا باشند!

بارزترین ویژگی ساختمان های ال آلتو سبکی است که به آن معروف است Cholet. افرادی که از ال آلتو ثروتمند شدند برای ساختن دیدنی ترین و عجیب ترین ساختمان های ممکن با یکدیگر رقابت می کنند. در تور پیاده‌روی خود در ال آلتو، کپی‌های بزرگی از تایتانیک، عمارت وین و مجسمه آزادی را دیدم. اینکه چگونه فرهنگ های مختلف برای نمایش ثروت انتخاب می کنند بسیار جذاب است.

Huayna Potosí در پس‌زمینه برمی‌خیزد (اعتبار: Jorge Chorocco/iStock)
"ترانسفورماتورها" ساختمان Cholet در خیابان 16 جولای
ساختمان ترانسفورمرز شولت در خیابان 16 جولای (اعتبار: خورخه چوروککو/ای استوک)

روزهای پنجشنبه و یکشنبه، ال آلتو میزبان یکی از بزرگترین بازارهای این قاره، Mercado 16 de Julio است که 400 بلوک امتداد دارد.

اگرچه چیز زیادی برای خرید پیدا نکردم، اما تماشای همه چیز از موتور ماشین گرفته تا سیب زمینی بنفش برای فروش بسیار زیاد بود. بازدید از بازار نیز با تاریخ مبارزه چولیتا همراه است.

با Teleférico به ایستگاه 16 Julio بروید. در طول مسیر، نقاشی های دیواری زیبای Chualluma از نمادها و حیوانات آیمارا را تماشا کنید.

8. Museo de Metales Preciosos

این موزه کوچک درخشان بیش از 2000 قطعه از مصنوعات طلای درخشان از فرهنگ های پیش از کلمبیا مانند اینکاها، آیمارا و تیواناکو. تعداد بسیار کمی از اشیای طلا از کوره های اسپانیایی جان سالم به در بردند، بنابراین بازدیدکنندگان باید همیشه شانس خود را برای دیدن آنها به کار گیرند!

این در Calle Jaen، فقط 10 دقیقه پیاده روی از Plaza Murillo واقع شده است.

9. موزه کوکا

وقتی از آمریکای جنوبی یاد می شود، ذهن بسیاری از مردم مستقیماً به صحنه هایی از Narcos می رود. اگرچه تجارت مواد مخدر رنج زیادی را به همراه داشته است، اما گیاه واقعی که به ما کوکائین می‌دهد، تاریخچه پیچیده‌تری دارد که اغلب در روزنامه‌ها گفته می‌شود.

این موزه با زاویه ای نسبتاً واضح در تغییر درک مردم از کوکا، داستان خود را از طریق چشمان محلی بیان می کند.

(اعتبار: Free2014 / DepositPhotos)
(اعتبار: Free2014 / DepositPhotos)

برای هزاران سال، قبل از اینکه ایالات متحده حتی یک کشور شود، مردم آمریکای جنوبی کوکا را به عنوان محرک و برای اعمال مذهبی می جویدند.

این موزه نکات جالبی را نشان می‌دهد، از جمله اینکه چگونه در دوران استعمار اسپانیایی‌ها برای حمایت از کارگرانی که مجبور به کار در معادن بودند، تولید کوکا را تشویق می‌کردند، و اینکه در قرن نوزدهم در اروپا نوشیدن شراب دم کرده با کوکا رایج شد.

این موزه با یک کافه به پایان می رسد که در آن می توانید محصولات مختلف کوکا مانند برگ های کلاسیک، چای، کارامل یا نوشابه های کوکا را امتحان کنید. آنها به شما احساس می کنند که یک اسپرسو خورده اید، اما در عین حال کمی احمقانه! هزینه های ورودی .

10. Museo del Littoral Boliviano

بولیوی همیشه یک کشور محصور در خشکی نبوده است. این خط ساحلی توسط شیلی در جنگ اقیانوس آرام در سال 1879 تسخیر شد و منصفانه است که بگوییم بولیوی هرگز فراموش نکرد! این یک موضوع بسیار حساس است و به یک آسیب شناسی ملی تبدیل شده است و 23 مارس در سراسر کشور عزای عمومی است.

Museo de Littoral Boliviano، به معنای موزه ساحل بولیوی، آثار جنگی مانند پرچم‌های جنگ، توپ‌ها، یونیفورم‌ها و نقشه‌های اندازه اصلی بولیوی را در خود جای داده است که با جنگ با پاراگوئه و برزیل کاهش بیشتری پیدا کرد.

اگرچه هیچ یک از مصنوعات مانند آثار El Museo del Oro درخشیدند، اما قدرت روایی اشیاء همراه با داستان های زندگی قهرمانان جنگ بولیوی، بینشی قانع کننده از این کشمکش را ارائه می دهد که در روان بولیوی بسیار مهم است.

به عنوان یک ورود، ساده است ، شما نمی توانید اشتباه کنید. تنها 10 دقیقه با پلازا موریلو و 5 دقیقه تا موزه قوم نگاری فاصله دارد، که آن را به یک روز فرهنگی در لاپاز تبدیل می کند.

11. زندان دیو دیوانه و سن پدرو

در قلب لاپاز، زندان سن پدرو قرار دارد. زندانیان لاپاز به جای تلاش برای تنبیه یا اصلاح زندانیان خود، به سادگی به داخل دیوارهای آن پرتاب می شوند و به حال خود رها می شوند. نتیجه جامعه ای موازی با خانواده ها، انتخابات، مغازه ها و زندانیانی است که برای سلول های خود اجاره می دهند. زندان با کتاب معروف شد گرد و غبار راهپیمایی، توسط Rusty Young، مطالعه ضروری برای بازدیدکنندگان لاپاز.

در دوران اوج خود، گردشگران می‌توانستند به گردش در زندان بروند و حتی با زندانیانی که کارخانه کوکائین خود را داشتند مهمانی کنند. هنوز تورهایی وجود دارد، اما من نسبت به این امر هشدار می دهم زیرا هیچ تضمینی برای امنیت شما در زندان وجود ندارد.

بهترین جایگزین مردی است که در بولیوی معروف است، دیو دیوانه. دیو یک آمریکایی است که 14 سال را به اتهام قاچاق مواد مخدر در زندان گذرانده است. او زیر پلی نزدیک زندان زندگی می‌کند و با داستان‌هایی از روزهای زندان زندگی‌اش را به گردشگران خوش می‌گذراند. تورهای پیاده‌روی دائماً او را به نمایش می‌گذارند، و در حالی که داستان‌های او از مهمانی‌های حمام آب گرم زندانی که با مواد مخدر تغذیه می‌شود، تخیل را به خود می‌گیرد، او می‌داند چگونه نخ خوبی بچرخاند.

12. واله دل لونا

حتی اگر این پیچ و خم از صخره های بایر در بیابان قرار می گرفت، یک جاذبه گردشگری خواهد بود. تنها نیم ساعت بودن از مرکز شهر لاپاز شگفت انگیز است. بی جهت نیست که او غسل تعمید داده شده است دره ماه، این برج های پیچ خورده از استالاکتیت های سفید شده به نظر خارج از این سیاره هستند.

افسانه های عامه پسند می گویند زمانی که نیل آرمسترانگ کمی پس از فرود بر ماه از لاپاز بازدید کرد، او اولین کسی بود که آن را دره ماه نامید. او یکی دو چیز را در مورد ظاهر آن می داند.

یکی دیگر از مزایای Valle del Luna این است که آن است به راحتی می توانید به تنهایی از آن بازدید کنید. فقط کافی است تا پلازا سان فرانسیسکو پیاده روی کنید و از یک جمعی که به مالاسا می رود استقبال کنید و از راننده بخواهید که شما را در Valle del Luna پیاده کند.

کارمزد حدود 3Bs (0.50 دلار) خواهد بود. هزینه ورودی 15 Bs (1.25 دلار) وجود دارد و مسیر حدود 45 دقیقه پیاده روی طول می کشد، اما احتمالاً بیشتر، از جمله عکس. برای بازگشت، به سادگی به گروهی که به سانفرانسیسکو بازگشته اند سلام کنید.

13. پلازا موریلو

پلازا موریلو است قلب واقعی لاپاز.

این میدان سرسبز و آرام توسط کاخ ریاست جمهوری بولیوی و مجمع چند ملیتی، یکی از مهم ترین انجمن های سیاسی در قانون اساسی گیج کننده بولیوی، احاطه شده است. بیشتر هاستل ها و موزه ها در همین نزدیکی هستند، به این معنی که شما به ناچار در نقطه ای از آنجا عبور خواهید کرد.

از تماشای مردم از روی نیمکت اینجا لذت بردم. نگهبانان یونیفورم پوش با لباس های بولیواری در حالی که پاسناس روزنامه می خواند و شطرنج بازی می کرد، مشک ها را در دست داشتند. برای چنین مکان مرکزی گیج کننده است، این واحه ای از آرامش در شلوغی و شلوغی لاپاز است.

نمای ورودی اصلی کلیسای جامع متروپولیتن در پلازا موریلو با ستون‌های سنگی و درگاه قوسی
کلیسای جامع متروپولیتن در پلازا موریلو (اعتبار: rchphoto / iStock)
(اعتبار: rchphoto/iStock)

خوردن

من مرکادو رودریگز را با یک دوست محلی بولیویایی که برخی از غذاهای لذیذ این شهر را به من نشان داد، کاوش کردم. چیزی که من بیشتر دوست داشتم سالتنا بود، یک نسخه کمی آبدارتر از امپانادای کلاسیک با یک شیرینی شیرین.

(اعتبار: Cavan/DepositPhotos)

آنتیکوچوها بسیار محبوب هستند – قلب مرغ یا گوشت گاو پخته شده روی سیخ. من آنها را با فلفل سوخاری اشتباه گرفتم و باید اعتراف کنم که برای من نبود. یک فست فود کلاسیک، سالچیپاپا، توده ای از سیب زمینی سرخ شده و سوسیس های برش داده شده با سس کچاپ است. ساده اما دلچسب.

در کمال تعجب به یک رستوران هندی بسیار خوب برخوردم، Curry House. توسط هندی‌ها اداره می‌شود، نان نان و تیکای مرغ آن ولع غذای مورد علاقه‌ام را که به سختی در کوه‌های آند یافت می‌شود، برآورده می‌کند.

من همچنین در The Writers Coffee، یک کافه کتابفروشی کلاسیک با فضای داخلی خانه‌دار که در برابر ارتفاع و سرما راحت‌تر احساس می‌شود، به یکی از افراد عادی تبدیل شده‌ام.

گشت و گذار

1. جاده مرگ

این بهترین سفری بود که در لاپاز انجام دادم. زمانی خطرناک ترین جاده جهان با پیچ های بیش از صد متر قطره، یک جاده دوچرخه سواری کاملا امن اما هیجان انگیز است.

جاده بدنام مرگ بولیوی را برانید، از کوه‌های آند به دره‌های سرسبز در جاده‌های پرپیچ‌پیچ کنار صخره فرود بیایید. تور تمام روز شامل تجهیزات ایمنی، تنقلات، ناهار، و حمل‌ونقل رفت و برگشت از لاپاز است.

دیگر خبری از ترافیک نیست، این یک تجربه ماجراجویی هیجان انگیز و در عین حال امن با مناظر باورنکردنی از ابتدا تا انتها است.

جزئیات و قیمت را بررسی کنید

مسیر از ارتفاع 3900 متری با بارش برف در سرما شروع می شود و در جنگلی دود آلود در ارتفاع 1700 متری به پایان می رسد. شما با دوچرخه کوهستان بدون توقف از ارتفاع 2200 متری پایین می آیید و از بیوم های مختلف عبور می کنید. آلتی پلانو سفید شده جای خود را به چشم انداز معتدلی می دهد که قبل از پایان به جنگل های دشت مرطوب به جنگل ابری تبدیل می شود.

گیاهان و آب و هوا هر چند ساعت یکبار تغییر می‌کنند و این سفر می‌تواند تصوری از ارتفاع کوه‌های آند داشته باشد. به جای کوه های بلند، آنها کوه هایی هستند که بر فراز کوه ها فرو ریخته اند. سواری بر شیب‌های باشکوه آن‌ها حیرت‌آور است. جاده از زیر آبشارها و دره های عمیق با جنگل می گذرد. خوشبختانه برای شما، شما یک آسانسور را دریافت خواهید کرد!

2. تیواناکو

قبل از ظهور امپراتوری اینکاها، تعدادی از تمدن ها بر جیب های مختلف آند حکومت می کردند. شاید بزرگ ترین آنها تیواناکو بود. آنها بر بخشی از قلمرو در بولیوی کنونی و جنوب پرو حکومت می کردند و پایتخت آنها در سواحل دریاچه تیتیکاکا در فاصله 1.5 ساعت از لاپاز قرار داشت.

آنها منظره ای آیینی از اهرام، خندق های غرق شده، طاق ها و یکپارچه های سنگی ریز کنده کاری شده ساختند. سازه ها منعکس کننده قله های مقدس در فاصله و شواهد باقی مانده از مشاهدات نجومی هستند. ویژگی متمایز آنها توانایی آنها در تراشیدن سنگ است.

بنای سنگی باستانی دروازه خورشید (پوئرتا دل سول) در سایت باستان شناسی پیش از کلمبیا تیواناکو، لاپاز، بولیوی
دروازه خورشید (پوئرتا دل سول) (اعتبار: hector campoy cifuentes / iStock)

Puerta del Sol بزرگ تصویر خدای خالق آند Viracocha را به نمایش می گذارد که در آند بازتولید شده است. جای تعجب نیست که اینکاها ادعا می کردند که از این تمدن پیچیده منشا می گیرند. اولین رئیس جمهور بومی بولیوی، اوو مورالس، نیز مراسم تحلیف خود را در اینجا به عنوان نمایش غرور ملی در این خرابه ها برگزار کرد.

این موزه درخشان همچنین مصنوعات یافت شده در سراسر سایت را در خود جای داده و موضوعاتی مانند نجوم تیواناکو و فداکاری انسان را مورد بحث قرار می دهد. به راحتی با سفر یک روزه از لاپاز قابل دسترسی است، من به شدت این شیرجه را به دنیای ناپدید شده توصیه می کنم.

انتظار پرداخت برای یک تور یک روزه با راهنما در صورت امکان، از انقلاب زمستانی بازدید کنید تا سال نو آیمارا را با لباس سنتی، رقص و مقادیر فراوان آبجو چیچا جشن بگیرید.

3. هواینا پوتوسی

بالا رفتن از یک قله 6000 متری تحت هر شرایطی یک شاهکار بزرگ است، اما اگر شهری که از آنجا شروع کرده‌اید در فاصله 4000 متری قرار داشته باشد و راهنماهایی با قیمتی کمتر از 150 تا 200 دلار داشته باشند، مطمئناً به شما کمک می‌کند.

صعود به این قله معمولی است یک سرمایه گذاری سه روزه – یک پیاده روی یک روزه از مسیر تا کمپ اصلی در ارتفاع 4700 متری، به دنبال آن آموزش فنی با تبرهای یخی و کرامپون در یخچال های طبیعی مجاور، یک شب اقامت در های کمپ در ارتفاع 5130 متری و سپس قله با نور مشعل صبح روز بعد.

عکس از Viator

دیدن طلوع خورشید از قله غرور آفرین ترین لحظه زندگی بسیاری از مسافران و نقطه برجسته سفر آنها به آمریکای جنوبی بود. اگر به لاپاز برگردم، کوهنوردی هوآینا پوتوسی یک اولویت است، اگر فقط برای رجزخوانی در بارهای شهر.

Huayna Potosí محبوب ترین قله بزرگ در بولیوی Cordillera Real است. می توانید در یک سفر 3 روزه با راهنما صعود کنید و به قله 6088 متری آن برسید.

4. آمازون در Rurenabake

چیزی که من در مورد بولیوی و همچنین در مورد آمریکای جنوبی به طور کلی دوست دارم، این است چگونه ارتفاع با عرض جغرافیایی گرمسیری تعامل دارد. می توانید چندین ساعت در یک جهت رانندگی کنید، حدود هزار متر پایین بیایید و خود را در آب و هوا، اکوسیستم و فرهنگ کاملاً متفاوتی بیابید.

آمازون که یک اتوبوس شبانه از لاپاز سرد و برفی می‌رود، یکی از بهترین نمونه‌های این تنوع است.

Rurrenabaque یکی از مقرون به صرفه ترین راه ها برای تجربه آمازون است. 15 ساعت سواری با اتوبوس از لاپاز شما را به این شهر جذاب می‌رساند که در بالای رودخانه پارک ناسیونال مدیدی قرار دارد.

همین است یکی از بزرگترین مناطق حفاظت شده در جهان استو با بیش از 1000 گونه متمایز پرنده و 272 پستاندار به طرز شگفت انگیزی تنوع زیستی دارد. موارد برجسته شامل جگوار، کاپیبارا و کایمن است. همچنین ارزش بازدید از یک جامعه محلی را دارد تا نگاهی اجمالی به زندگی سنتی جنگل داشته باشید.

یک گشت و گذار دو روزه در جنگل حدود 185 دلار هزینه دارد.


با کاوش بیشتر در آند، در اینجا چند راه برای ادامه سفر خود در آمریکای جنوبی وجود دارد:


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا