مقالات

هنر رجستانی – تواریخ هنرمند مسافرتی


“در هر سنت ، اگر از نزدیک گوش دهید ، داستانی را می شنوید که منتظر یادآوری است.” من دیدم که این برای هنر راجستانی به زندگی رسیده است.

در چند سال گذشته من به هند سفر کرده ام و خودم را در اشکال سنتی هنری غوطه ور می کنم – من نه تنها نحوه ساخت آنها را می آموزم ، بلکه به همین دلیل اهمیت دارند. در حالی که هر منطقه گنج خلاقانه خود را در اختیار داشت ، به ویژه راجستان احساس می کرد که در یک موزه زنده از رنگ ، ریتم ، فداکاری و تاریخ قدم می زند. از دیوارهای معبد گرفته تا چاپهای نساجی ، هنر راجستان که من تجربه کردم جدا از زندگی نبود – این زندگی بود. بیش از آنچه که آن را تماشا کردم ، این اشکال را با صنعتگران محلی تمرین کردم و به این ترتیب درک من از ریشه های مقدس ، تسلط آنها و روح آنها را عمیق تر کردم.

Divya Ramachandran هنرمند مسافرتی که از Rajastan بازدید می کند

تصویر مینیاتور – جواهرات جواهرات دقیق جودپور

من هنر ظریف راجستان از نقاشی مینیاتوری در جودپور ، در گالری هنر اوماید را یاد گرفتم که توسط یک هنرمند قانع کننده معروف به “مرد لنز” اداره می شد. مشهور به نقاشی دانه های برنج و عدس ، آنقدر ریز که برای دیدن کار او به یک ذره بین نیاز دارید ، تسلط او بر دقت او باعث ساکت من شد.

تصویر مینیاتوری ، هرچند مقیاس کوچکی است ، اما دارای عمق گسترده فرهنگی است. در قرن شانزدهم تحت حمایت سلطنتی شکوفا شد و بسیاری از مضامین هندی را با هم ترکیب کرد. پادشاهی های راجپوت مانند Mewar ، Marwar و Kishangarh طعم محلی خود را داشتند و صحنه هایی از حماسه ها ، زندگی قضایی و داستان های عاشقانه را به تصویر می کشند.

آنچه این هنر را بسیار جذاب می کند ، استفاده از رنگدانه های طبیعی است – آزولی برای آزولی برای آبی ، چیبار برای قرمز ، مالاکیت برای سبز و برگهای طلای قیراطی و نقره ای برای لهجه ها. اینها به صورت دستی ، مخلوط شده با جویدن عربی و با برس های ساخته شده از موهای سنجاب استفاده می شوند.

تحت هدایت مرد لنز ، من یک گاو تزئینی را نقاشی کردم – یک نقوش مقدس و تکراری ، که نمادی از فراوانی ، محافظت و الوهیت است. هر زنگ ، گارلند و منحنی با جزئیات کوشا نشان داده شده بودند. آنچه شبیه یک تکنیک بود به سرعت به عنوان یک فلسفه آشکار شد: کند ، حضور داشته باشید و در کوچکترین جزئیات توجه کنید. تصویر مینیاتوری به من آموخت که فداکاری همیشه قوی نیست. بعضی اوقات در خطوط ، کوچکتر از برنج دانه زمزمه می شود.

تصویر تزئینی گاوها - یک نقوش مقدس و تکراری که نمادی از فراوانی ، محافظت و الوهیت است

نقاشی Dusic – بوم فداکار Udaipur

سفر من با Pichhwai در Udaipur آغاز شد ، جایی که من در مدرسه هنر نیلی آموزش دیدم ، که توسط مانوی تأسیس شد ، یک هنرمند رویایی بسیار بزرگتر از برس او. مانوی همچنین یک خانه مهمان را اداره می کند ، یک خانه عجیب و غریب در خانه که هر دیوار ، سقف و گوشه ای از آن نقاشی می شود یک اینچ دست نخورده باقی نمی ماند.

نقاشی شخص یک شکل فداکار 400 ساله راجستانی از ناتنورا است که عمدتاً برای تزئین پناهگاه معبد Srinatji ساخته شده است. این کتیبه های بزرگ نساجی رویدادها ، جشنواره های پورانیک و لیل الهی یا ورزش سری کریشنا ، به ویژه در آواتار او سریناتزی را به تصویر می کشد.

نام “Pichhwai” به معنای واقعی کلمه به معنای “آنچه از پشت آویزان است” است. به طور سنتی ، این آثار به عنوان پیش زمینه های پشت مورتی خدمت می کنند و با فصول تغییر می کنند – شراد پوریما ، یانمشتامی ، آناکوت ، هالی – همه به زیبایی نشان داده شده اند.

رنگدانه ها از مواد طبیعی ساخته شده اند: دوده سیاه ، زردچوبه برای زرد ، نیلی برای نقره آبی و واقعی و طلای برای لهجه های الهی. نقاشی یک شخص احساس می کند که به یک نماز قرن ها می پیوندد. هر گاو فقط یک گاو نبود-آن را کامادچن بود که یک میل است. هر نیلوفر آبی فقط یک گل نبود – این یک صندلی فضایی بود.

این آثار فقط تزئینی نیستند – آنها مشارکت ، کارتهای معنوی و لباس آواز هستند.

Divya Ramachandran یک گاو Pichwai -kamadchenu -استایل را ترسیم می کند ، آرزوها را برآورده می کند

Bhitti Chitra & Nail Art – دیوارهای زنده و بادبان های کوچک در Shilpagram

اودایپور گنج دیگری را ارائه داد: Shilpagram ، یک دهکده صنایع دستی ، واقع در تپه ها ، زنده با کاردستی ، موسیقی و زیبایی های روستایی. اینجا بود که من با Satyhanarayan Dabhai ، یک هنرمند متخصص ناخن ملاقات کردم که دقت و فداکاری آن کاملاً شگفت انگیز بود. او با استفاده از برس های فوق العاده خوب ، طرح های ظریف ، حیوانات ، نقوش اساطیری را ترسیم می کند-ناخن های جداگانه ای با پیچیدگی خیره کننده. بخشی از کارهای مینیاتوری وی فقط با یک ذره بین می تواند کاملاً مورد استقبال قرار گیرد. با تماشای کار خود ، او مانند شاهد هنر با مراقبه روبرو شد. هر ناخن به یک بوم تبدیل شده است. هر جزئیات ، هرچند شدت پوشیده و فرسوده. او در مورد هنر ناخن ها به عنوان نوعی ظرافت روزمره صحبت می کند ، جایی که سنت مطابق با مد است و چند بار طراحی آن با نمادهای فولکلور یا معنوی که از طریق نسل ها منتقل می شوند.

زمان من در اودایپور همچنین شامل کارهایی در مورد هنر راجستان از هنر Bhiti Chitra بر روی دیوارهای Haveli بود ، جایی که من صحنه هایی از زندگی روستایی ، حیوانات و خدایان را با برس های سنتی ساخته شده از میله های بامبو که به پارچه متصل شده اند ، نقاشی کردم. سطوح آهک ، رنگدانه های چشمی ، گچ سفید و نیلی و نعمت های تعبیه شده در هر تصویر هدف از کار را در خارج از دکوراسیون می دهد. این نقاشی های دیواری فقط هنر نیستند ؛ آنها محافظت ، جشن و هویت تعبیه شده در معماری هستند.

نقاشی دیواری Bhiti-Chitra از فیل در اودایپور

آنچه بیشتر از همه به من لمس کرد این بود که این هنر چقدر جامعه بود. روستائیان برای تماشای و حتی کمک به آنها ، توصیف خدایانی که عبادت کرده اند یا انگیزه هایی از خانه های کودکی خود دارند. هر دیوار داستانی از تعلق دارد. من مادربزرگ ها را دیدم که در حالی که بچه های خردسال در نبرد انگشتان دست می زدند ، مراسم را بازگو می کردند. در Shilpagram ، این هنر هم یک خاطره و هم یک آینه بود و فاش می کرد که جامعه کیست و چه کسی امیدوار است از خواب بلند شود. این مربوط به کمال نبود ؛ این در مورد حفاظت بود. در این عمل مشترک نقاشی ، احساس کردم که در پارچه میراث زنده راجستان دوخته شده است.

سرامیک آبی – کیمیاگری در جیپور

در جیپور ، من یک محیط کاملاً متفاوت – سرامیک – در سفال هنر آبی سری کریپا را مورد بررسی قرار دادم. سفال آبی Jaipur ، برخلاف بیشتر سرامیک ها ، از خاک رس استفاده نمی کند. درعوض ، از یک خمیر کوارتز منحصر به فرد مخلوط شده با شیشه ، میتلای میتینی یا یک زمین تازه تر ، بوراکس و آدامس ساخته شده و سپس در دمای پایین راه اندازی می شود.

این باعث می شود سرامیک شکننده تر شود ، اما به آن یک شفاف شیشه ای می بخشد. این تکنیک تحت نظارت Maharaja Savay Ram Singh II در قرن نوزدهم تغذیه شد.

سفال آبی جیپور از خاک رس استفاده نمی کند. ساخته شده از خمیر کوارتز منحصر به فرد مخلوط شده با شیشه ، میتای مولیایی ، بوراکس و آدامس ، سپس در دمای پایین شلیک کنید.

ویژگی بارز سفال های آبی پالت رنگ آن – بلوز کبالت ، فیروزه ای و سبز است – که در طرح های گل و هندسی نقاشی شده است که مانند زمزمه های ظریف از باغ های سلطنتی است. من کاسه ها و کاشی ها را با عربی ، لوتوس و میخک رنگ کردم. در این فرآیند چیزی وجود داشت – مخلوط کردن ، شکل دادن ، نقاشی ، لعاب و انتظار.
او مانند یک طلسم آرام در فر ، به من یادآوری کرد که زیبایی به زمان نیاز دارد و شکنندگی قدرت خاص خود را دارد.

نقاشی دیواری هند و اروپایی در نقاشی های دیواری در کاخ جودپور

در یک کاخ کمتر مشهور ، جودپور با شیاطین کاملاً غیر منتظره از Ramayana و Mahabharata با Togas های جاری ، پوزهای یونانی-رومی و نقاشی های دیواری به سبک مدیترانه روبرو شد. اینها آثار هنرمند لهستانی استفان نوبلین بود که سبک هندو اروپایی از ادغام فرهنگ ها در دوران استعمار ظاهر شد. ستون های یونانی در پشت هانومان ایستاده بودند و از روی آسمان پریدند و خدایان هند عبارات اروپایی را به همراه داشتند. این نقاشی های دیواری ترکیبی از حافظه بین فرهنگی زمزمه می کنند ، از داستانهایی که سفر می کنند ، مخلوط می شوند و توسعه می یابند.

آنچه من را مجذوب خود می کرد ، راهی بود که هنر نورلین در شرق و غرب پل می زند – نه با رقیق کردن هر سنتی بلکه با پرستش این دو. استفاده از نور و سایه ، پارچه های تئاتر و دقت آناتومیکی که از اثرات رنسانس وام گرفته شده است ، به راحتی با مضامین مقدس هند نشسته است. من ساعت ها در طراحی و بعداً تفریح ​​این قطعات را در یک قلم و جوهر صرف کردم و نمادهای شرقی را با اشکال غربی ترکیب کردم.

جزئیاتی که به خصوص چشمم را به خود جلب کرد زره و کلاه هایی بود که توسط ارژونا و کریشنا در نقاشی های دیواری پوشیده شده بود. آنها به جای Dhotis و Mukuts معمول که در نمادنگاری هندی مشاهده شده اند ، آنها را با پوشیدن سینه های سینه ، تونیک های چسبان و کلاه های شکننده به تصویر کشیده شده اند – بسیار شبیه به کسانی که توسط خدایان و رزمندگان یونان باستان پوشیده شده اند. موقعیت های آنها مجسمه های کلاسیک به نظر می رسد ، با عضلات کانتور و عبارات پنهان و تقریباً هلنیستی. به نظر می رسید که آنها از نقاشی های دیواری اساطیری در آتن و در صفحات مهاباراتا بیرون آمده اند. این مخلوط سبک ، الوهیت آنها را کاهش نمی دهد – در عوض آن را گسترش داد و نشان داد که چگونه داستان ها از فرهنگ فراتر می روند ، با حرکت آنها شکل های جدید و زیبایی شناسی می کنند. از طریق دید نورلین کریشنا ، او نه تنها به یک خدای هندو ، بلکه یک آرکتیپ جهانی از خرد و استراتژی تبدیل شد ، در حالی که ارژونا به عنوان یک سالک بی ضرر ایستاد ، کمان او به همان اندازه نمادین به عنوان پیمایش هر فیلسوف بود.

او به من یادآوری کرد که داستان های قرن ها ثابت نیستند – آنها حرکت می کنند ، نفس می کشند و هر آنچه را که لمس می کنند جذب می کنند. این نقاشی های دیواری فقط نقاشی نبودند. آنها در زمان و جغرافیا مکالمه بودند. آنها ایده خلوص را در سنت به چالش کشیدند و مکانی برای همکاری ، سازگاری و هویت چند لایه ایجاد کردند. در آنها یادآوری کردم که مرزهای فرهنگی قرار است از آن عبور کنند – کنجکاوتر و با احترام.

روح هنر مقدس

هر یک از این تجربیات فقط مربوط به مطالعه هنر یا کاردستی رجستانی نبود – بلکه برای ورود به شجره نامه ، پرستش ریتم و ترک هنر برای تغییر شکل دادن به نحوه دیدم جهان. راجستان نه تنها مهارت ، بلکه به احترام عمیق تر از سنت و یک غریزه قوی تر نیز برای گفتن داستان از طریق شکل ، رنگ و سکوت به من داد.

آنچه بیشتر از همه به من توجه کرد این بود که چگونه هیچ یک از این سنت ها مانند “زمان گذشته” احساس نمی کردند. آنها زنده بودند – در دست صنعتگران ، در آیین های معبد ، در جشنواره ها و حتی در خیابان ها. آنها قطعات موزه نبودند ، بلکه اعمال فداکاری و هویت بودند. این که آیا این یک رنگدانه از رنگدانه هایی است که زنگ های ریز را در مرز بریده و یا گلبرگ نیلوفر آبی را برای پنجاهمین بار رنگ آمیزی می کند ، هر ژست مقدس بود.

طاووس

در دنیایی که به سرعت حرکت می کند ، هنر سنتی ما را به یاد قدرت تأخیر ، گوش دادن و ایجاد چیزی با حضور می اندازد.

من نه تنها با نقاشی ، بلکه با چاپ مکالمه ها ، فلسفه ها و راه های دیدن این که برای همیشه در کنار من خواهد ماند ، از راجستان منصرف شدم. من به عنوان یک مسافر ، هنرمند و داستان نویس ، اکنون این سنت ها را با صدای خودم حمل می کنم ، به این امید که روح خود را با هر قلم مو و هر کلمه ای به اشتراک بگذارم.

برای نویسنده

نویسنده The Ramachandran وحشی

راماچاندران وحشی یک هنرمند پرشور ، بنیانگذار است پروژه دیوار مبارکنویسنده کتاب و داستان نویس کودکان با احساس درام و تئاتر. با تجربه در آموزش و عشق به هنر ، خلاقیت را با گفتن داستان در رسانه ها ترکیب می کند. آثار او شامل Think.Build.Create و کتاب های کودکان به عنوان آشپزخانه خیچدی. ، من را به یاد بیاوریدوت یوگا با آقای فاکساو همچنین میزبان است جوهر جادوییپادکست برای یک نام صوتی که داستان ها را زنده می کند. یک مسافر پرشور و محقق فرهنگ هنری هند ، دیویا تجربه خود را در نوشتن ، هنر و موسیقی خود وارد می کند. می توانید با او تماس بگیرید اینستاگرام @sierrashine2023
یا به او نگاه کن وبلاگ رسانه ای: divyaramachandran.medium.com




Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا