مقالات

قایقرانی در اطراف دریای کارائیب با کاتاماران چگونه است؟


تصور کنید هر روز صبح در یک خلیج کارائیب متفاوت از خواب بیدار می شوید، احاطه شده توسط آبی در سایه های آبی که به نظر می رسد نامی ندارند. از کابین خود خارج می شوید، یک فنجان قهوه می خورید و پشت میز بیرونی مشرف به ساحلی با حاشیه نخل می نشینید. بعداً در روز، می‌توانید با لاک‌پشت‌های دریایی شنا کنید، جزیره‌ای کوچک را کاوش کنید یا از خرچنگ تازه پخته شده در یک رستوران ساحلی لذت ببرید که فقط با قایق قابل دسترسی است.

این تجربه ما از قایقرانی در گرانادا و سنت وینسنت و گرنادین ها به مدت یک هفته بر روی یک کاتاماران 51 فوتی با More Sailing بود.

من قبلاً با یک قایق کوچکتر در یونان به کاوش در جزایر سارونیک و پلوپونز سفر کرده بودم، اما این اولین سفر من در کارائیب بود. اگرچه شباهت هایی وجود داشت، اما مقاصد، قایق و زندگی روزمره این تجربه را متفاوت کرده بود.

اگر قصد رزرو یک تعطیلات کاتاماران کارائیب را دارید، در اینجا دقیقاً چگونه است، از جمله محل اقامت، غذا، قایقرانی، شنا، و برخی از واقعیت های عملی اشتراک یک قایق با 13 نفر دیگر.

اینگرید

کاتاماران کارائیب ما: اینگرید

خانه ما برای این هفته بود اینگریدیک کاتاماران Fountaine Pajot Aura 51 که توسط More Sailing، یک شرکت سوئدی که تعطیلات قایقرانی را در دریای کارائیب، یونان، کرواسی، ساردینیا و غرب سوئد ارائه می دهد، اداره می شود.

Aura 51 تقریباً 51 فوت طول دارد و دو بدنه آن توسط یک منطقه نشیمن مرکزی و عرشه به هم متصل شده است. در مقایسه با یک قایق بادبانی تک بدنه سنتی، یک کاتاماران فضای بیشتری برای مسافران دارد، به خصوص در قسمت های نشستن در فضای باز.

14 نفر در هواپیما بودند: 12 مسافر و دو خدمه.

کاپیتان مورگان

کاپیتان مورگان

کاپیتان ما مورگان اهل سوئد و خدمه دوم ما رانجا اهل فنلاند بود. مورگان قایقرانی، ناوبری و هماهنگی‌ها را با اپراتورهای محلی انجام می‌داد، در حالی که رانجا صبحانه و ناهار را آماده می‌کرد و مراقب بسیاری از جزئیات بود که زندگی در کشتی را روان نگه می‌داشت.

گروه ما شامل شش وبلاگ نویس سفر و شرکای آنها بود. بسیاری از ما قبلاً با هم سفر نکرده بودیم، بنابراین در واقع فضای نسبتا کمی را با افرادی که به تازگی با آنها آشنا شده بودیم به اشتراک می گذاشتیم. خوشبختانه گروه خوبی داشتیم که تفاوت چشمگیری ایجاد کرد.

کاتاماران

چرا کاتاماران به جای قایق بادبانی سنتی؟

کاتاماران ها برای تعطیلات دریانوردی با خدمه محبوب شده اند زیرا فضای زندگی بیشتری نسبت به کشتی های تک بدنه با اندازه مشابه ارائه می دهند.

یک قایق بادبانی سنتی دارای یک بدنه است و در هنگام قایقرانی تمایل به چرخیدن یا غلتیدن دارد. کاتاماران دارای دو بدنه است که سکوی وسیعی با فضای بیشتری برای کابین، نشستن و فعالیت در فضای باز فراهم می کند.

با این حال، کاتاماران برای افرادی که به ویژه مکانیک قایقرانی را دوست دارند، دارای معایبی هستند. آنها معمولاً نمی توانند به اندازه تک هال ها به باد نزدیک شوند، که بر مسیرهایی که می توانند زیر بادبان طی کنند تأثیر می گذارد. در سفر به شمال از گرانادا به Carriacou، به سمت باد حرکت کردیم، بنابراین بیشتر آن مسافت را با نیروی موتور طی کردیم.

در راه بازگشت باد مساعدتر بود و ما زمان بیشتری را صرف قایقرانی کردیم.

برای مسافرانی که عمدتاً علاقه مند به کاوش در جزایر، شنا و استراحت در عرشه هستند، فضای اضافی زندگی در یک کاتاماران یک مزیت قابل توجه است. به دلیل این مزایا، آنها تمایل بیشتری به محبوبیت در بین مهمانان دارند و اکثر ناوگان More Sailing را کاتاماران تشکیل می دهند.

کابین بزرگتر اینگرید

کابین های کاتاماران چگونه هستند؟

اول، درک کنید که کاتاماران 51 فوتی یک هتل شناور نیست.

این اینگرید شش کابین مسافری در دو بدنه قرار داشتند که در هر طرف سه کابین وجود داشت. کابین ها از نظر اندازه و چیدمان متفاوت بودند. کابین‌های جلو بزرگ‌ترین بودند، اما نزدیک‌ترین کابین‌ها به ژنراتور نیز بودند، که می‌توانست هنگام کار در شب، سر و صدای بیشتری ایجاد کند. ما یکی از آن کابین های جلو را داشتیم.

کابین‌ها به سمت عقب کوچک‌تر شدند و کابین‌های عقب کوچک‌ترین اما عموماً ساکت‌تر بودند. هر کابین دارای یک تخت طراحی شده برای دو مسافر بود، اگرچه فضای خواب به طور قابل توجهی کمتر از چیزی بود که در یک اتاق معمولی هتل انتظار دارید. فضای ذخیره سازی محدود بود.

بیشتر Sailing توصیه می‌کند از قاب‌های سخت خودداری کنید زیرا فضای زیادی برای نگهداری آن‌ها وجود ندارد. ما همچنان موارد سخت را انجام می‌دادیم، زیرا آنها برای پروازهای ما به و از کارائیب راحت‌تر بودند.

قابل کنترل بود، اما می‌توانستم ببینم چرا چمدان‌های نرم توصیه می‌شود.

برق و شارژر

کابین ما یک پریز برق معمولی داشت که به یک آداپتور برای دوشاخه اروپایی نیاز داشت. همچنین سه پورت شارژ USB-A وجود داشت که دو عدد از آن ها روی لامپ های مطالعه در دو طرف تخت قرار داشتند.

پریزهای USB به طور مداوم کار می کنند، در حالی که پریز برق معمولی تنها زمانی در دسترس است که ژنراتور در حال کار باشد.

اگر قصد دارید دوربین، تلفن، لپ‌تاپ یا سایر تجهیزات الکترونیکی به همراه داشته باشید، ارزش این را دارد که چگونه همه چیز را شارژ کنید. ما با چند تولیدکننده محتوا سفر می‌کردیم، بنابراین برای گروه ما مناسب‌تر از افرادی بود که فقط یک تلفن همراه دارند.

تهویه مطبوع در یک کاتاماران

کاتاماران ما تهویه هوا داشت، اما به طور مداوم در دسترس نبود. تهویه مطبوع زمانی که ژنراتور کار می کرد، معمولاً در عصر کار می کرد. در طول روز، زمانی که ژنراتور خاموش بود، کابین‌ها حتی با دریچه‌هایی که تهویه را فراهم می‌کردند، گرم و خفه می‌شدند.

در نتیجه، بیشتر مسافران زمان نسبتا کمی را در کابین خود می گذرانند، مگر در زمان خواب یا تعویض.

قایق دارای تعداد زیادی صندلی در فضای باز بود و نسیم آن مناطق را در طول روز راحت تر می کرد.

وقت خود را در کجا با کاتاماران می گذرانید؟

یک چیزی که من در آن قدردانی کردم اینگرید تنوع مکان برای نشستن و استراحت بود. اگرچه کابین ها کوچک بودند، اما قایق چندین قسمت مشترک مختلف داشت، بنابراین همه ما دور یک میز جمع نمی شدیم.

غذاخوری در فضای باز

فضای سرپوشیده غذاخوری در فضای باز

محل اصلی تجمع، یک صندلی سرپوشیده در فضای باز و منطقه غذاخوری در عقب بود. بیشتر وعده‌های غذایی‌مان را اینجا می‌خوردیم و زمان زیادی را صرف معاشرت می‌کردیم.

میز بزرگ را می‌توان برای جای دادن گروه ما گسترش داد و رومیزی از آفتاب گرمسیری محافظت می‌کرد. مکان خوبی برای خواندن، صحبت کردن یا تماشای مناظر بود.

پشت صندلی ها و زیر برخی از نیمکت ها محفظه های ذخیره سازی حاوی نوشیدنی و سایر مواد بود. یکی از جنبه های سرگرم کننده زندگی در کشتی، کشف تعداد زیادی فضای ذخیره سازی مخفی در کاتاماران بود.

گاهی اوقات از کسی خواسته می‌شود که حرکت کند، زیرا کسی باید بالشتک صندلی را بلند کند و چیزی در زیر آن ذخیره کند، مانند آبجو، شراب یا آب بیشتر. در موارد دیگر، Ranjia از یک دستگاه مکنده برای بلند کردن قسمتی از کف و نمایان شدن یک محفظه دیگر استفاده می کند.

به نظر می رسد هر فضای موجود در خدمت هدفی است.

گالری

آشپزخانه داخلی

گالی داخلی جایی بود که رانجا غذا درست می کرد. صندلی هم وجود داشت، اگرچه ما به ندرت داخل آن غذا می خوردیم.

صبحانه اغلب در گالی ترتیب داده می شد تا مسافران بتوانند غذای خود را جمع آوری کرده و به بیرون ببرند.

گالی جمع و جور اما به خوبی سازماندهی شده بود و دارای محفظه هایی برای نگهداری غذا، ظروف آشپزی و لوازم بود.

تماشای رانجا در محل کار به من یادآوری کرد که تهیه غذا برای 14 نفر در یک قایق نیاز به برنامه ریزی و سازماندهی دارد.

عرشه بالایی

عرشه بالایی

بالای قسمت نشیمن اصلی یک قسمت نشیمن اضافی قرار داشت که در معرض آفتاب و نسیم قرار داشت. برخی از مسافران عاشق گذراندن وقت در آنجا بودند، به خصوص زمانی که ما در سفر بودیم. منظره خوبی از جزایر اطراف و قایقرانی ارائه می داد.

معاوضه قرار گرفتن در معرض نور خورشید بود. در کارائیب، حتی زمانی که نسیم دما را راحت می کند، به راحتی می توان زمان بیشتری را در زیر نور مستقیم خورشید نسبت به آنچه که برنامه ریزی کرده بود سپری کرد.

ترجیح دادم زمانم را بین عرشه بالایی و قسمت های سایه دار تقسیم کنم.

ترامپولین

کمان و ترامپولین

در قسمت جلوی کاتاماران، محل نشستن دیگری قرار داشت، از جمله توری که بین دو بدنه کشیده شده بود. این یکی از ویژگی های متمایز بسیاری از کاتاماران ها است. می‌توانید نزدیک کمان بنشینید و عبور آب از زیر خود را تماشا کنید، در حالی که امواج گهگاه پاشیده‌هایی را از داخل یا روی توری می‌فرستند.

این مکان فوق العاده ای برای لذت بردن از حرکت قایق است. همچنین مکان خوبی برای مسافرانی است که دریازدگی خفیف را تجربه می کنند. ما دو نفر داشتیم که روز اول کمی احساس دریازدگی می کردند، اما به نظر می رسید بعد از آن خود را تطبیق دهند.

بیرون بودن، با هوای تازه و دید به افق، می تواند راحت تر از نشستن در یک کابین گرم در هنگام حرکت قایق باشد.

کاپیتان مورگان

یک روز معمولی در تعطیلات قایقرانی کارائیب چیست؟

یکی از جذاب ترین جنبه های سفر ما ریتم آرام روزانه بود. ما از برنامه منظم یک کشتی تفریحی بزرگ پیروی نمی کردیم.

در عوض، کاپیتان حرکات ما را در اطراف مقصد، آب و هوا، شرایط دریا و نیازهای عملی قایق برنامه ریزی می کند. برخی از صبح ها در یک خلیج سرپوشیده که توسط قایق های بادبانی دیگر احاطه شده بود از خواب بیدار می شدیم. روزهای دیگر نسبتاً زود حرکت کردیم تا به جزیره دیگری برسیم.

معمولاً صبحانه در کشتی سرو می‌شد و پس از آن ترکیبی از قایقرانی، شنا، غواصی یا استراحت انجام می‌شد.

ما اغلب برای ناهار توقف می کردیم قبل از اینکه به اقامت شبانه خود ادامه دهیم.

نوار ساحلی نارگیل

به محض رسیدن، ممکن است زمانی داشته باشیم که مستقیماً از قایق شنا کنیم یا ساحل نزدیک را کشف کنیم. عصر معمولاً برای شام به ساحل می رفتیم.

برنامه به اندازه کافی منعطف بود که خود سفر بخشی از تجربه شد.

زمان زیادی برای نشستن روی عرشه و تماشای گذر جزایر، جستجوی پرندگان دریایی، خواندن کتاب یا صحبت با سایر مسافران وجود داشت.

توباگو کیس

توباگو کیس

شنا مستقیم از قایق

یکی از بهترین چیزها در مورد سفر با کاتاماران در کارائیب این بود که تقریباً هر زمان که در شرایط مناسب توقف می کردیم، می توانستیم شنا کنیم.

در روز اول، کاپیتان اعلام کرد که قبل از ناهار وقت داریم شنا کنیم. ما فقط مایو پوشیدیم و پریدیم تو آب. یک شلنگ آب تازه برای شستشوی بعد وجود داشت.

دمای آب دریا در ماه اکتبر بسیار دلپذیر بود. آب به قدری گرم بود که می توانستیم برای مدت طولانی بدون سرد شدن شنا کنیم. این به یکی از بخش های مورد علاقه من در روتین تبدیل شده است.

برخلاف اقامت در استراحتگاهی که شنا ممکن است شامل پیاده روی تا ساحل یا استخر باشد، آب بلافاصله از قایق خانه ما قابل دسترسی بود.

غواصی در گرنادین ها

غواصی یکی از جذابیت های هفته ما بود.

ما از چندین مکان از جمله جزیره شنی در نزدیکی Carriacou، Tobago Cays و Petit Tabac بازدید کردیم.

توباگو کیز مخصوصاً برای لاک پشت های دریایی خاطره انگیز بود. تقریباً به محض رسیدن ما متوجه لاک پشت هایی شدیم که در نزدیکی کاتاماران شنا می کردند. بعداً در نزدیکی آنها در آبهای محافظت شده داخل صخره غواصی کردیم.

ما همچنین با ماهی های گز، ستاره دریایی، خرچنگ، موری کوچک و ماهی های مختلف مواجه شدیم. سایر مسافران گزارش دادند که یک کوسه پرستار کوچک دیده اند.

یک گروه با قایق به یک منطقه غواصی خارج از صخره می روند که در آن جریان ها قوی تر هستند. آنها گزارش دادند که برخی از بهترین مناظر زیر آب این سفر را ارائه می دهد.

در سفر ما باید وسایل غواصی خود را بیاورید. ما قبل از حرکت ماسک، اسنورکل و باله خریده بودیم و در چمدانمان بسته بندی کرده بودیم. اگر غواصی برای سفر شما مهم است، اطمینان حاصل کنید که هنگام رزرو تجهیزات همراه است.

غذای یک کاتاماران خدمه چیست؟

غذا یکی از جنبه های لذت بخش تعطیلات قایقرانی ما بود. رانجا صبحانه و ناهار را در کشتی آماده می کرد در حالی که ما معمولاً برای شام به ساحل می رفتیم.

وعده های غذایی قرار نبود غذاهای پیچیده رستوران باشد، اما ما خیلی خوب غذا خوردیم.

صبحانه

صبحانه و ناهار در کشتی

صبحانه معمولاً در گالی آماده می شد و مسافران غذای خود را روی میز ناهارخوری بیرون می آوردند. صبحانه اغلب شامل چیزی مانند نان تازه، تخم مرغ، گوشت سرد، پنیر، میوه و ماست بود.

ناهار روز به روز متفاوت بود. تاکو ماهی، فلفل قرمز و سایر غذاهای خانگی داشتیم. رانجا همچنین نان موزی و کلوچه های شکلاتی درست می کرد که برای بعد از ظهر خوش آمدید.

ناهار

در یک نقطه، یک فروشنده محلی روی تخته موج سواری که نارگیل تازه می فروخت به قایق آمد. رانجا تعدادی خرید و بعداً از آنها برای تهیه برنج نارگیل استفاده کرد. این جزئیات کوچک به تجربه اضافه شد.

غذا در یک گالری کوچک تهیه می شد، اما محیط حتی یک غذای ساده را به یاد ماندنی می کرد. خوردن ناهار روی عرشه در حالی که در یک خلیج فیروزه ای لنگر انداخته اید سخت است.

کوکتل

نوشیدنی در قایق

بسته قایقرانی ما شامل یک بار باز بود که از ساعت 11 صبح شروع می شد.

این قایق مملو از چندین نوع شراب، آبجوی کارائیب، نوشابه هایی مانند کوکاکولا، کوکا زیرو و فانتا و آب آشامیدنی بود. گاهی اوقات یک کوکتل نیز وجود داشت.

آب سرد بسته بندی شده از یخچالی که در قسمت نشیمن در فضای باز قرار داشت در دسترس بود.

به ما گفته شد که گروه ما تقریباً به اندازه برخی از گروه‌های سوئدی که معمولاً با More Sailing قایقرانی می‌کنند، الکل مصرف نمی‌کنند.

باربیکیو ساحلی

شام در رستوران های ساحلی

شام یکی از نکات مهم این سفر بود. قبل از رفتن، تصور می کردم که رفتن به ساحل برای شام به معنای لنگر انداختن در نزدیکی یک شهر، پوشیدن کفش و راه رفتن به یک رستوران است. این به ندرت اتفاق می افتاد.

در عوض، نزدیک جزایر یا سواحل کوچک لنگر انداختیم و یک اپراتور قایق محلی ما را سوار کرد. گاهی اوقات رستوران چیزی بیشتر از میزهایی روی شن، یک منطقه سرپوشیده و یک آتش یا کباب روباز بود. در جاهای دیگر، مانند باشگاه ساحلی بهشت ​​Carriacou، امکانات بیشتر توسعه یافته بود.

ما از خرچنگ کارائیب، ماهی، مرغ، دنده و انواع مختلف غذا لذت بردیم. این غذاها لزوما ارزان نیستند. بسیاری از مواد اولیه باید با قایق حمل می‌شد و رستوران‌ها تعداد نسبتاً کمی از غذاخوری‌ها را سرو می‌کردند. اما ترکیب غذا، محیط و سفر به ساحل این شب ها را خاص کرده بود.

چرا احتمالا به لباس نیاز نخواهید داشت

بیشتر مردم بیشتر از آنچه واقعاً نیاز داشتیم لباس بسته بندی می کردند. انتظار داشتیم عصرها را به بازدید از شهرها بگذرانیم و شاید در رستوران هایی که کفش یا شلوار بلند مناسب باشد، غذا بخوریم.

در عوض، بیشتر عصرها شامل پیاده شدن از قایق در آب کم عمق و راه رفتن روی شن و ماسه بود. کفش ها اغلب سر راه قرار می گرفتند. بیشتر هفته پابرهنه بودیم.

یک زن از گروه ما از آوردن لباس در حالی که شلوارک و تی شرت اضافی کاربردی تر بود پشیمان شد.

وقتی آب شیرین تمام شود چه اتفاقی می افتد؟

زندگی در قایق بادبانی شامل محدودیت های خاصی است که بخشی از یک هتل معمولی یا سفر دریایی نیست. ما با یکی از آنها آشنا شدیم: آب شیرین. کاتاماران ما دو مولد آب داشت، دستگاه هایی که آب دریا را برای تولید آب شیرین شیرین می کنند. متأسفانه وقتی سفر ما شروع شد، هیچکدام کار نمی کردند.

قایق اخیراً در پاناما سرویس شد، اما مشکلات تجهیزات باعث شد که در حین قایقرانی آب شیرین تولید نکنیم. به طور معمول، خدمه سیستم را با استفاده از ژنراتور کار می کردند و تانک ها را در شب شارژ می کردند. در عوض، مجبور بودیم هر چند روز یک بار در جزایر توقف کنیم تا دوباره شارژ کنیم.

با 14 سرنشین، ذخایر آب شیرین به طرز شگفت انگیزی به سرعت تمام شد. به‌جای دوش‌های کوتاهی که معمولاً در قایق می‌رویم، اغلب فقط در اقیانوس غوطه‌ور می‌شویم و با شلنگ آب می‌شویم.

حمام های کاتاماران چگونه هستند؟

کابین مسافران در کاتاماران ما شامل حمام با دوش بود. با این حال، حمام های دریایی با حمام های موجود در هتل متفاوت است.

فضا محدود است و سیستم توالت نیاز به مراقبت بیشتری دارد. یکی از قوانین موجود در کشتی این بود که چیزی جز زباله های انسانی نباید وارد توالت شود. اقلامی مانند دستمال توالت بسته به تجهیزات و روش های قایق می تواند باعث ایجاد مشکل در سیستم های بهداشتی دریایی شود.

حتی با وجود تجهیزات کار، ذخیره آب شیرین قایق کروز محدود است، بنابراین دوش گرفتن باید نسبتاً کوتاه باشد.

خدمه ما همچنین کابین مسافر معمولی با حمام و دوش مخصوص به خود نداشتند. مورگان و رانجا در محوطه کشتی یا روی عرشه می‌خوابیدند و گاهی از حمام مسافران برای دوش گرفتن استفاده می‌کردند.

عرشه بالایی

اشتراک گذاری یک کاتاماران با غریبه ها چگونه است؟

گروه ما متشکل از شش وبلاگ نویس مسافرتی و شرکای آنها بود. هیچ یک از مسافران دیگر را نمی شناختم.

اشتراک گذاری یک قایق با افرادی که به خوبی نمی شناسید می تواند مشکل ساز باشد. کابین ها کوچک هستند، فضاهای مشترک مشترک هستند و فرصت کمی برای جدا کردن کامل خود از گروه برای مدت زمان طولانی وجود دارد.

خوشبختانه، چیدمان اینگرید آسان تر از آنچه انتظار داشتم. اگر دوست داشتید، معمولاً یک نفر پشت میز اصلی بیرون نشسته بود.

اگر زمان آرامی را ترجیح می‌دهید، می‌توانید به عرشه بالایی، جلوی قایق یا گالی بروید. قایق هرگز بزرگ نبود، اما فضای زیادی برای گسترش وجود داشت.

البته، همراهان بزرگ تفاوت زیادی ایجاد می کنند.

این احتمالاً تعطیلات برای کسی نیست که به حریم خصوصی کامل نیاز دارد یا می خواهد تمام جزئیات برنامه روز را کنترل کند. اما اگر دوست دارید در گروه های کوچک سفر کنید، این می تواند راهی عالی برای ملاقات با مردم باشد.

اینگرید در شب

شام در تعطیلات قایقرانی چگونه است؟

عصرهای ما معمولاً با قایق سواری به یک رستوران ساحلی شروع می شد. بعد از شام به کاتاماران برگشتیم و شب را تحویل گرفتیم.

بدون سرگرمی سازمان یافته، بدون تئاتر و بدون کازینو. در عوض با هم گفت و گو داشتیم، صدای آب در مقابل بدنه ها و چراغ های گهگاهی قایق های همسایه.

یکی از اکتشافات جدید من دوستان، لوری، دوستت دارم بعد از اینکه اکثر مسافران خواب بودند، از عرشه بالایی بالا می روند. دور از شهرها و منابع اصلی آلودگی نوری، ستارگان قابل توجه بودند. او از یک برنامه رصد ستارگان برای شناسایی صورت های فلکی و کهکشان راه شیری استفاده می کند. نور محیط کمی وجود داشت، تقریباً هیچ سروصدایی وجود نداشت، و هیچ صدایی از ترافیک یا سایر صداهایی که ما با مناطق پرجمعیت مرتبط می‌دانیم وجود نداشت.

پتی تاباک

چگونه از یک کاتاماران به ساحل برویم؟

وقتی نزدیک جزیره ای لنگر انداختیم، اغلب برای رسیدن به ساحل به یک قایق کوچکتر نیاز داشتیم. کاتاماران ما یک قایق سبک زودیاک حمل می کرد که می توانست 4-5 مسافر را در یک زمان حمل کند. گاهی ناخدا ما را با قایق به ساحل می برد.

در جاهای دیگر، اپراتورهای محلی با قایق‌های تندرو که می‌توانستند افراد بیشتری را حمل کنند، وارد شدند. سفر به ساحل می تواند به سادگی یک سفر کوتاه در یک خلیج آرام باشد. اما همیشه آنقدر واضح نبود.

در پتی تاباک در توباگو کیز، صخره‌های اطراف ما را ملزم می‌کرد که مسیر طولانی‌تری را با قایق محلی طی کنیم. برخی از نشانگرهای ناوبری گم شده بودند، بنابراین اپراتور مجبور شد گذرگاه دیگری پیدا کند. این ما را به آب ناهموارتر می برد، جایی که قایق از روی امواج می پرید.

حتی یک فرود ساده در ساحل می تواند شامل قدم گذاشتن در آب های کم عمق باشد، به خصوص زمانی که امواج قایق را به اطراف حرکت می دهند. این دلیل دیگری است که چرا کفش های آبی، دمپایی یا پاهای برهنه اغلب کاربردی تر از کفش های معمولی هستند.

مسافران با تحرک محدود باید بدانند که سوار شدن به قایق و قدم گذاشتن در سواحل می تواند بخشی منظم از این نوع تعطیلات باشد.

جزیره اتحادیه

گمرک و مهاجرت در هنگام قایقرانی بین جزایر کارائیب چگونه کار می کند؟

مسیر ما از دو کشور مستقل عبور کرد: گرانادا و سنت وینسنت و گرنادین. این به معنای تکمیل مراحل مهاجرت و گمرک هنگام خروج از یک کشور و ورود به کشور دیگر بود. خوشبختانه کاپیتان ما هماهنگی ها را انجام داد.

در ایستگاه‌های مختلف گذرنامه‌های ما را جمع‌آوری می‌کرد و کارهای اداری را انجام می‌داد، گاهی اوقات با کمک عوامل محلی.

از رومئو

تامین کنندگان محلی

یکی از جنبه‌های قایقرانی در دریای کارائیب که من پیش‌بینی نمی‌کردم، تعداد قایق‌های کوچکی بود که وقتی به یک لنگرگاه رسیدیم به ما نزدیک شدند. اپراتورهای محلی خدمات مختلفی را ارائه کردند. عده ای می خواستند با پرداخت هزینه زباله جمع آوری کنند. دیگران کمک های پهلوگیری، حمل و نقل به رستوران ها، ماهی تازه، خرچنگ، یخ یا سایر لوازم را ارائه کردند. در خلیج سوت نمک، مردی برای فروش نارگیل روی تخته موج سواری نشست.

کاپیتان ما با این اپراتورها مذاکره می کند، خدمات را ترتیب می دهد و در مورد قیمت ها بحث می کند. گاهی اوقات صحبت‌ها به این موضوع مربوط می‌شد که آیا جمع‌آوری زباله شامل هزینه پهلوگیری می‌شود یا اینکه آیا آبجو سرد می‌تواند بخشی از معامله باشد.

این بخش جالبی از فرهنگ قایقرانی محلی بود.

برای تعطیلات کاتاماران در دریای کارائیب چه چیزهایی باید ببندید؟

بعد از یک هفته سوار شدن به هواپیما، برای سفر دیگری چمدان‌هایم را متفاوت می‌بستم.

در اینجا چیزهایی هستند که به نظرم بیشتر مفید بودند.

  • مایو و تی‌شرت – بخش خوبی از هفته را با پوشیدن لباس‌های شنا و مایو گذراندم.
  • شلوارک و پیراهن سبک – شلوارک و تی شرت راحت بسیار مفیدتر از لباس بود.
  • کفش های آبی یا دمپایی – من کفش های آبی Keen را گرفتم اما بیشتر پابرهنه بودم
  • کرم ضد آفتاب
  • کلاه با نخ
  • تجهیزات غواصی – ما ماسک، غواصی و باله خودمان را آوردیم.
  • آداپتور فیش اروپایی
  • چمدان نرم توصیه می شود

چه چیزی را پشت سر بگذارم؟

شلوارهای بلند کمتر، کفش‌های کمتر و لباس‌های کمتری بپوشید که برای رستوران یا شام در نظر گرفته شده است. در هواپیما فقط شلوار بلند پوشیده بودم.

ایل مورپیون

در تعطیلات قایقرانی به چه میزان انعطاف نیاز دارید؟

یکی از مهمترین چیزهایی که قبل از رزرو کروز کاتاماران باید بدانید این است که برنامه سفر کاملاً ثابت نیست. کاپیتان باید باد، شرایط دریا، آب و هوا، لنگرگاه های امن و خدمات محلی را در نظر بگیرد.

می‌خواستیم از Île Morpion، یک نوار کوچک شنی با یک درخت نخل دیدن کنیم، اما کاپیتان نتوانست لنگرگاه مناسبی پیدا کند. بنابراین به مقصد بعدی ادامه دادیم.

یک روز دیگر، قطعی برق در سراسر جزیره باعث تاخیر در پر کردن مجدد آب ما شد.

هیچکدام از این مسائل سفر را از مسیر خارج نکرد. آنها فقط بخشی از تجربه شدند.

همراه من آلیسا نگرش مناسب را به خوبی خلاصه کرد: با انتظارات واقع بینانه وارد شوید، سپس آماده باشید که آنها را رها کنید.

کاتاماران

آیا اکتبر برای قایقرانی در کارائیب خوب است؟

ما در ماه اکتبر سفر کردیم که شروع فصل قایقرانی برای این بخش از کارائیب بود. یکی از مزیت هایش نبود جمعیت بود. بسیاری از لنگرگاه ها نسبتاً ساکت و برخی از سواحل تقریباً خالی از سکنه بودند.

آلیسا اشاره کرد که از ساحل گرند آنس در گرانادا دیدن کرد و خود و همسرش را تقریباً تنها روی یک شن و ماسه دید.

با این حال، برخی از رستوران ها و کسب و کارهای توریستی هنوز برای این فصل افتتاح نشده بودند. گاهی اوقات نسبت به ماه های شلوغ تر، گزینه های غذاخوری کمتری داشتیم.

اکتبر همچنین در فصل طوفان اقیانوس اطلس است. اگرچه گرانادا و گرنادین های جنوبی نسبت به بسیاری از مقاصد کارائیب در جنوب قرار دارند، اما از طوفان مصون نیستند. چندین جزیره که ما بازدید کردیم هنوز در حال بهبودی پس از طوفان بزرگی بودند که در سال 2024 رخ داد. اما آخرین موردی که قبل از آن رخ داد در سال 2004 بود.

آیا می توانید فقط یک کابین در هر کاتاماران رزرو کنید؟

یکی از چیزهایی که من کاملاً در مورد More Sailing قدردانی نکرده بودم این بود که لزوماً مجبور نیستید یک قایق کامل را اجاره کنید.

اگر با گروه سفر می کنید می توانید یک قایق کامل رزرو کنید. همچنین می توانید یک کابین رزرو کنید و قایق را با سایر مسافران به اشتراک بگذارید. برای مسافران انفرادی، این شرکت گزینه رزرو یک کابین مشترک را به جای پرداخت تنها برای کل کابین ارائه می دهد.

این باعث می شود تعطیلات با کاتاماران خدمه برای افرادی که دوازده دوست یا اعضای خانواده برای سفر با آنها ندارند مقرون به صرفه باشد.

این به این معنی است که قبل از حرکت با افرادی که ممکن است آنها را نشناسید راحت به اشتراک بگذارید.

بیشتر قایق‌رانی معمولاً یک برنامه سفر طولانی‌تر در دریای کارائیب حدوداً 13 روزه دارد، اگرچه سفر سازمان‌دهی‌شده ما هفت روز طول کشید. این شرکت همچنین به چندین مقصد اروپایی از جمله یونان، کرواسی، ساردینیا و سوئد سفر می کند.

در پایان سفر ما، گروه ما قبلاً در مورد اتحاد مجدد برای یک قایقرانی دیگر، شاید به کرواسی صحبت می کرد.

غروب آفتاب

یک تعطیلات کاتاماران در مقابل یک سفر دریایی سنتی در کارائیب

پس از سفر با کشتی‌های بادبانی کوچک و کشتی‌های کروز بزرگتر، فکر می‌کنم این دو تجربه برای انواع مختلف مسافران جذاب است.

یک کشتی کروز سنتی امکانات رفاهی بیشتر، حریم خصوصی بیشتر، گزینه های غذاخوری بیشتر و یک برنامه سرگرمی قابل پیش بینی را ارائه می دهد. شما به طور کلی می دانید کجا می روید، چه ساعتی می رسید و چه امکاناتی در دسترس خواهد بود.

تعطیلات کاتاماران صمیمی تر است و ساختار کمتری دارد. شما زمان بیشتری را در خارج از منزل و نزدیکتر به آب می گذرانید. شما از جزایر کوچک و لنگرگاه هایی دیدن می کنید که کشتی های کروز بزرگ نمی توانند به آنها دسترسی داشته باشند.

شما می توانید به جای سفر به ساحل، مستقیماً از قایق شنا کنید.

به جای ناهار خوری در یک رستوران بزرگ داخل کشتی، در رستوران های کوچک محلی غذا بخورید.

از طرفی فضای شخصی کمتر، امکانات رفاهی کمتر و وابستگی بیشتری به آب و هوا و شرایط محلی خواهید داشت.

هیچ تجربه ای ذاتا بهتر نیست. آنها به سادگی راه های مختلفی را برای کشف کارائیب ارائه می دهند.

توباگو کیس

آیا من یک تعطیلات کاتاماران کارائیب را توصیه می کنم؟

بله، به خصوص برای افرادی که عاشق بودن در آب، غواصی، شنا کردن، کاوش در جزایر کوچک و گذراندن وقت در فضای باز هستند.

من از آزادی پریدن از قایق به داخل دریا، تماشای تغییر مناظر در حین سفر بین جزایر و بازدید از مکان‌هایی که دسترسی به آنها در تعطیلات معمولی دشوار بود، لذت بردم. من همچنین از روال نسبتاً ساده روزانه قدردانی کردم.

کاپیتان مسئول ناوبری و تدارکات بود. رانجا غذای روزانه ما را آماده می کرد. عصر رفتیم ساحل تا از غذاهای محلی لذت ببریم.

برخی از به یاد ماندنی ترین لحظات به طور خاص توسعه نیافته بودند. یکی از آنها در حال تماشای یک لاک پشت دریایی بود که در توباگو کیز از زیر من سر می خورد.

روزی صبح دیگری در خلیج سوت نمکی آمد، وقتی همسرم قهوه و صبحانه اش را بیرون برد، به درختان نخل، بارهای ساحلی رنگارنگ، قایق های بادبانی و آب فیروزه ای درخشان نگاه کرد و لبخند بزرگی زد. او برای مدت کوتاهی فراموش کرده بود که ما در چنین مکان زیبایی لنگر انداخته ایم. این لحظه چیزی که من در کل تجربه دوست داشتم را به تصویر کشید.

تعطیلات کاتاماران کارائیب به معنای تجملات مفصل یا سرگرمی های بی پایان در کشتی نیست. این در مورد گذراندن وقت در دریا، کاوش در مکان‌هایی است که با قایق به بهترین وجه می‌توانید به آن دسترسی داشته باشید، و درک اینکه دنیا چقدر زیبا می‌تواند باشد، در حالی که هیچ جای دیگری وجود ندارد.

پس از یک هفته در کشتی اینگرید، من با کمال میل این کار را انجام خواهم داد.

نویسنده اینگرید

نویسنده اینگرید

افشا: بیشتر Sailing میزبان بخش قایقرانی از سفر ما بود و کاتاماران و خدمه را فراهم می کرد. ما هزینه حمل و نقل خود را به و از گرانادا، اسکان قبل و بعد از سفر قایقرانی و راهنمایی پرداخت کردیم. همه مشاهدات و نظرات متعلق به من است.

کارائیب را با کاتاماران در یک ماجراجویی قایقرانی از طریق سنت وینسنت و گرنادین ها و گرانادا کاوش کنید. آب های فیروزه ای، جزایر گرمسیری، لنگرگاه های منزوی، بارهای ساحلی رنگارنگ و غروب های فراموش نشدنی را کشف کنید. از غواصی در Tobago Cays گرفته تا استراحت در عرشه، با نکات عملی برای برنامه ریزی تعطیلات قایقرانی خود در کارائیب، کشف کنید که زندگی در یک کاتاماران خدمه واقعاً چگونه است.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا